EVIASPORTS.GR ΙΣΤΟΡΙΚΑ-ΡΕΤΡΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΛΕΣ

‘Η ΜΝΗΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ’: ΔΕΚΑΕΤΙΑ ’70 (Μέρος 1ο)

Το ποδόσφαιρο πανελληνίως αλλά και σε τοπικό επίπεδο, επισκιάζεται αυτή την δεκαετία από γεγονότα μείζονος σημασίας, που πρωτίστως αγγίζουν την ελληνική κοινωνία…

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος

Πρώτα λοιπόν, η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Η χούντα έχει ‘κατσικωθεί και εδραιωθεί για τα καλά στις πλάτες και το σβέρκο του Ελληνικού λαου…’.

‘Με το σουγιά στο κόκκαλο και το λουρί στο σβέρκο’. Άλλωστε έχουν αρχίσει για τα καλά να ακούγονται, τα ‘ηρωικά και επαναστατικά’ τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη με άκρας όμως επιμέλειας προφυλάξεις και επιστράτευση ‘τσιλιαδόρων’..!

Το στρατιωτικό καθεστώς ‘επενδύει’ και στο ποδόσφαιρο… και η ‘πρωθυπουργική’ σύζυγος Δέσποινα, δίνει ‘σόου’ στο γήπεδο ‘Λεωφόρος Αλεξάνδρας’.

Το Φεβρουάριο του ’73 τα γεγονότα της Νομικής. Οι φοιτητές κατεβαίνουν την Ακαδημίας και δέχονται ανηλεή την επίθεση του αστυνομικού κράτους. Τα συνθήματα που ακολουθούν: ‘Όχι άλλο αίμα’ και ‘Ελλάς, Ελλήνων φυλακισμένων’.

Ύστερα τα πράγματα αγριεύουν. Έρχεται το ‘ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ’ να δώσει διέξοδο στα αδιέξοδα του λαού μας… τον Νόεμβρη του ίδιου χρόνου. Η διαταγή του δικτάτορα Παπαδόπουλου ήταν να κατέβει ο στρατός για να καταπνίξει την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο. Και κατέβηκε ορμητικά και επιθετικά. Είχε προηγηθεί η αστυνομική επίθεση με δακρυγόνα.

Παιδιά ήταν οι αμυνόμενοι και όμως τα χτύπησαν, παιδιά ήταν και όμως τα σκότωσαν, παιδιά ήταν και όμως νίκησαν. Προξενούν ρίγος εκείνες οι εφιαλτικές στιγμές σε όσους τα έζησαν από κοντά.

‘Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο..! Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων!’. Στον μικρό ραδιοπομπό, ο φοιτητής της Ανωτάτης Εμπορικής από την Ιστιαία, Χρήστος Παπαχρήστος που εναλλάσεται στο μικρόφωνο με τη Μαρία Δαμανάκη.

Πολυτεχνείο-Νοέμβριος του ’73

Τα άρματα μάχης διασχίζουν τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, πυροβολώντας αδιακρίτως… Ακόμη ηχούν στ’ αυτιά των ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα, οι δαιμονισμένες στριγγιές των ερπυστριών και την άσφαλτο να συντρίβεται με πάταγο απ’ τα σιδερένια τέρατα των πενήντα τόνων.

Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου 1973, ένα από τα άρματα γκρεμίζει την κεντρική πύλη. Εισβάλλουν αστυνομικοί και άνδρες των ΛΟΚ. Γενικό πανδαιμόνιο! Αδιερεύνητος ο αριθμός των θυμάτων εντός του Πολυτεχνείου και στις γύρω περιοχές. Ύστερα συλλήψεις, κρατητήρια, ξυλοδαρμοί, φάκελλοι… Η ΕΣΑ και πάλι πανταχού παρούσα..!

Στα γεγονότα του Πολυτεχνείου βρέθηκα πολύ κοντά και την τελευταία στιγμή αποτραβήχτηκα σε μια ήσυχη γειτονιά στου ‘Γκύζη’, με την παρέμβαση κάποιοι εμπειρότερου για να περάσει η ‘μπόρα’. Ήμουν σπουδαστής τότε και η Σχολή μου βρισκόταν στην Κάνιγγος. Λίγους μήνες αργότερα γνώρισα και τον ‘ξανθό ίλαρχο’ όπως είχαν γράψει τα ‘Επίκαιρα’ που κατηύθυνε το άρμα και έδωσε την ‘εντολή’, υπηρετώντας την θητεία μου στο Γουδί, τον οποίο και είχα διοικητή στην 1η Ίλη Διαβιβάσεων.

Ο ‘αόρατος’ δικτάτορας Δημήτρης Ιωαννίδης γίνεται ορατός πλέον… με την πτώση του Παπαδόπουλου..!

Και το ’74 μια τραγική χρονιά για τον μαρτυρικό Ελληνισμό της Κύπρου. Οι Τούρκοι εισβάλλουν στο νησί. Προηγουμένως οι στρατοκράτες της Αθήνας, έχουν προκαλέσει κλίμα αποσταθεροποίησης, ενθαρρύνοντας την ανατροπή του Μακαρίου. Κινδύνευε η ζωή του αλλά και το καθεστώς. Ο ίδιος δεν φοβόταν και είχε πει: ‘Ίσως είμαι ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο, που έχει διαβάσει τις νεκρολογίες του’. Δεν λυπόταν γι’ αυτή τη θυσία, ένα μόνο τον πίκραινε. Πως τον άχαρο ρόλο του νεκροθάφτη της Κύπρου, θα τον έπαιζε η ίδια η μάνα Ελλάδα! Το έγραφε ο ίδιος ο Μακάριος σε επιστολή του στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στρατηγό Φαίδωνα Γκυζίκη..!

Οι Led Zeppelin

Πέραν των πολιτικό-στρατιωτικών γεγονότων της εποχής, έχει φουντώσει στις αρχές αυτής της δεκαετίας το ειρηνιστικό κίνημα των ‘χίπις’. ‘Τα παιδιά των λουλουδιών’. Έχει υποστηρικτές και οπαδούς παντού και βέβαια στην Ελλάδα.

Η μεγάλη συναυλία το περίφημο ‘Woodstock’ με τον Jimmy Hendrix, τους ‘The Who’ και όλα τα τότε γνωστά μουσικά συγκροτήματα στην Αμερική, που πέρασε και στις κινηματογραφικές λέσχες το 1968, λειτούργησε σαν μια ‘Γαλαξιακή έκρηξη’ με τη διασπορά πλήθος Rock συγκροτημάτων. Αρχικά οι ‘Revival’, οι ‘Bad Company’, οι ‘Rolling Stones’, οι ‘Led Zeppelin’, οι ‘Genesis’ και οι ‘Pink Floyd’. Παλαιότερο όλων το θρυλικό συγκρότημα των Beatles. Οι Black Sabbath, με το θρυλικό 45ρι και στις δύο όψεις, Paranoid και Wizzard.

Ροκ, η μουσική της αμφισβήτησης. Φλογισμένοι στίχοι, ανάμεσα σε εκρήξεις ήχων. Μια μουσική γροθιά στο κατεστημένο της εποχής. Είναι η λαϊκή μουσική των πολιτών του ‘έξω κόσμου’ για μας τους ‘ζαβλακωμένους’ Έλληνες που ασφυκτιούμε στο λυγμικό τραγούδι του Στέλιου, παίρνοντας κάποιες δροσερές ανάσες απ’ τις ανέμελες επιτυχίες του Καλατζη, της Γαλάνη, του Βιολάρη.

Τότε και το ‘νέο κύμα’ μέχρι το ’75 περίπου. Αρλέτα, Ζωγράφος, Αστεριάδου και άλλοι, αλλά και εδώ πεσιμισμός και προβληματισμός:

Από συγγραφείς, ο Λουντέμης, ο Καζαντζάκης, ο Σαμαράκης. Απ’ τους ξένους ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ο ‘Ανατολικός’ και ο Αλμπέρ Καμύ των ‘Δυτικών’. Όλοι αυτοί βέβαια για τους πιο ψαγμένους γιατί η πλειοψηφία των νεολαίων επέμενε με ‘Μάσκα’ και ‘Μυστήριο’!

Και ύστερα, εκεί γύρω στο ’72, οι ‘Ολύμπιανς’ διαλύονται. Συνεχίζει ο Πασχάλης… το ‘Ω μάμι μπλού’ ακούγεται στα ραδιόφωνα και στις πλατείες… ενώ έξω και μέσα βέβαια το ρυθμικό-οργανικό ‘pop corn’… ‘χαλάει κόσμο’ στις ντισκοτέκ και τα πάρτις. Υπάρχουν ακόμη οι ‘Πελόμα Μποκιού’ και οι ‘Άιντολς’ και έρχονται ‘Νοστράδαμος’, οι ‘Τσάρμς’ και βέβαια οι ‘Πολλ’ με Κώστα Τουρνά και Σταύρο Λογαρίδη, στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας.

Οι ‘Socrates’ επιχειρούν ανεπιτυχώς διεθνή καριέρα!

Στην διεθνή μουσική σκηνή την ίδια περίοδο ο Ντέμης Ρούσσος και λίγο μετά, εμφανίζονται οι ‘Bee Jees’, οι ‘Boney Μ’ και η Τίνα Τάρνε που προετοιμάζουν τη ‘ντίσκο’ που εκτοξεύεται στα τέλη της δεκαετίας στις προτιμήσεις της νεολαίας.

Στην Χαλκίδα το ‘Top Hat’ και αργότερα η ‘Johnata’ για τους νεολαίους. Ο ‘Μαύρος Γάτος’, ο ‘Φαίδωνας’, ο ‘Ανδρούτσος’ στον Βατώντα, ο ‘Παππούς’, η ‘Χαλκιδέα’, η ‘Αδυναμία’ που έγινε ‘Ρίο’ αργότερα και τα ‘Αραπάκια’ στο Βασιλικό, ήταν τα κυριότερα μπουζουξίδικα της εποχής.

Τα μπαρ ήταν λιγότερα. Τα πιο γνωστά οι ‘Πυραμίδες’, το ‘Βότσαλο’ και η ‘Πωλίνα’. Εδώ η ζωή κάποιων ‘τελείωνε’ ‘μέσα σε καπνούς και σε βρισιές’… και κάποιων άλλων μόλις άρχιζε!

Όλοι στην κρεπάλη, μικροί-μεγάλοι!

Στη μόδα η ‘καμπάνα’ για τους νεαρούς και το ‘μίνι’ για τα κορίτσια.

Η ‘Σουβάλα’, το ‘Κουρέντι’ και το ‘Φανάρι’ για τα παράνομα ζευγαράκια… ‘Μπανιστήρι’ στις ίδιες περιοχές, αλλά και ‘μπουρδελότσαρκα’..! Και οι γκέι-σταρς της εποχής. Στην Αθήνα η θρυλική Αλόμα και στη Χαλκίδα ο Θωμαής, ο Λάκης και ο Αριστείδης στο επίκεντρο πικάντικων, γαργαλιστικών και ξεκαρδιστικών επεισοδίων στον κοινωνικό περίγυρο.

Το ‘Σινέ-Νίκη’ ‘κομπάζει’ με τις επιδόσεις του Κώστα Γκουζγκούνη αλλά και του Βασιλάκη Καΐλα, έφηβος πλέον, έχει αφήσει το κασελάκι και ‘στενάζει’ απ’ τα βογκητά της Τίνας Σπάθη και της Γκιζέλα Ντάλι και οι θεατές… ‘γράμματα καμπούρη’!

Ήδη με το ξεκίνημα της δεκαετίας ο αισθησιακός κινηματογράφος ‘κάνει θραύση’ και σοκάρει τους συντηρητικούς κύκλους. ‘Η Εμμανουέλα’ με την Σιλβί Κριστέλ, ‘Η ιστορία της Ο’ με την Κλερύ και ‘Το Τελευταίο ταγκό’ με τη Μαρία Σνάιντερ, κατά χρονολογική σειρά, παροξύνει, φαντασιώνει, εκστασιάζει…

Στον ελληνικό κινηματογράφο την ίδια περίοδο κάνουν ‘εισπρακτικό πάταγο’ τα ‘ηρωικά’ της εποχής του Τζέημς Πάρις κατά σειρά… ‘Παύλος Μελάς’, ‘Οι Γενναίοι του Βορρά’, ‘Γράμμος-Βίτσι’, ‘Ο Τελευταίος των Κομιτατζήδων’ και ‘Τα Σύνορα της Προδοσίας’.

Σπουδαίοι πρωταγωνιστές, ο Λάκης Κομνηνός, ο Χρήστος Πολίτης, ο Κώστας Πρέκας. Στα θερινά, τα ‘πρακτορικά’ με τον Σον Κόννερυ… και βέβαια τα ‘πιστολάδικα’ με τον Φράνκο Νέρο, τον Τζουλιάνο Τζέμα, τον Κλιντ Ήστγουντ και τον Λι Βαν Κλιφ.

Και το ‘κατηχητικό’ σε άνθιση. Η νεανική θρησκευτική λέσχη ‘Νέα Ζωή’ στον Άγιο-Δημήτρη… και η ‘απόδραση’ από τις μεταφυσικές υπαρξιακές αναζητήσεις…!

‘Τα Χριστιανόπουλα θα πάνε σινεμά

να δούνε Τζέιμς Μποντ να δούνε φαντομά.

Τα φώτα σβήσαν και βγαίνει ο Τζέιμς Μποντ

με το κορίτσι του χωρίς κομπινεζόν…’.

Στο 1ο Γυμνάσιο, αλλά και έξω από το Εθνικό Στάδιο, ο κυρ-Φάνης… σάμαλι και καρυδόπιτα. Και οι ‘τετράγωνες’ οι τυρόπιτες… Ποιος δεν τις θυμάται..;!

Οι πιο γνωστές ταβέρνες που μονοπωλούν το ενδιαφέρον των καλοφαγάδων της εποχής, του Καβίδα, το ‘υπόγειο του Πλάκα’, ένθεν-κακείθεν ψηλά της Χαϊνά και ο ‘Βράχος’ απέναντι. Του ‘Κατσομούρα’ στα Δύο Δέντρα.

Για τους κουλτουριάρηδες της εποχής του ‘Μπαδά’ στην Καναπίτσα.

Ο Μανώλης Ανδριανάκης

Στην παραλία που πλέον παίρνει την εξελιγμένη της μορφή, δίπλα στο ‘Αργώ’ κάνει την εμφάνιση του μ’ ένα γλυκατζίδικο-παγωτοπωλείο, ένας απίθανος και ωραίος τύπος, που σερβίρει τους πελάτες που κατακλύζουν τον χώρο ‘ένθεν-κακείθεν’ του δρόμου παγωτό και γαλακτομπούρεκο. Πρωτότυπος και απρόβλεπτος ο ‘Μανώλης ο Τρελλός’… με το φοβερό… ‘ανώμαλο’… παγωτό, μη φαντασθείτε τίποτε άλλο! Γαρνιρισμένο καμιά φορά και με παστές σαρδέλες!

Είναι τέλος η εποχή της αποθέωσης του φραπέ! Δεμένος με τα κυκλώματα του καφέ ο Έλληνας. Αργότερα ο καπουτσίνο, ο φρέντο, ο εσπρέσο και στη μέση… πάντα ο Λουμίδης για μερακλήδες!

Η ‘Χαϊνά’ από το ύψος των φαναριών της Νεάπολης ως το ‘Δημόκριτο’ έχει και αυτή τους δικούς της ‘τρελούς’.

Να θυμηθούμε σ’ αυτήν την ευθεία, του ‘Μπέλλου’ το μπακάλικο απέναντι απ’ τα σκυλάκια. Το ‘Παριζιάνα’ του Θανάση Παπουτσή και ακριβώς απέναντι το φούρνο του Απσοτόλη και δίπλα την ταβέρνα του Πατερίτσα.

Ύστερα αριστερά μας, η ‘ομπρέλα’ για πόζα και φωτογραφία. Μετά ο πορτοκαλεώνας του Μπούρικα και απέναντι στο βάθος, το εστιατόριο του μπάρμπα-‘ντώνη του Καλτσή. Πιο πάνω, το εστιατόριο του ‘Σέμπου’ και απέναντι από τη ‘Δήμητρα’ το φούρνο του Στεργίου, τα σφαιριστήρια του Κυριάκου Κωνστάντιου που διηύθυνε αυτή τη νεανική λέσχη, επιτηρώντας την τάξη μέσα στην οχλοβοή, φορώντας το χαρακτηριστικό παπιγιόν!

Εκεί έκανε το ‘μεταπτυχιακό’ της, στις σφαιριστικές τέχνες και επιστήμες, όλη η ‘Σχολή Μηχανικών’. Κατώτερα και ανώτερα. Στο όλο ‘σύστημα’ της Χαϊνά να μην ξεχάσουμε και το ‘κουρείο των φιλάθλων’ του Κόκκινου. Εκεί ‘μπαρμπερίζονταν’ όλοι οι επώνυμοι, ποδοσφαιριστές, παράγοντες και φίλαθλοι.

Χρόνια φτωχά και στερημένα, αλλά ωραία, ήσυχα και ανέμελα.

Για να δικαιολογήσουμε ποδοσφαιρικά και τον υπότιτλο αυτής της ενότητας μπαίνουμε για τη συνέχεια στα πολύ σημαντικά γεγονότα αυτής της δεκαετίας, στον ιστορικό απόηχο μιας σειράς πραγμάτων, που έχουν να κάνουν με τον ΑΟ ‘Χαλκίς’, την ΕΠΣΕ και τον νέο Ολυμπιακό.

Προηγουμένως βέβαια έπρεπε να βγάλουμε τα κοινωνικά, πολιτικά και πολεμικά απωθημένα, μιας γενιάς, που πραγματικά δοκιμάστηκε από πρόσωπα και καταστάσεις, μιας από τις πιο ταραχώδεις περιόδους της μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Ακολουθήστε το eviasports.gr στο Google News και μάθετε
πρώτοι όλα τα τελευταία αθλητικά νέα της Εύβοιας!
Ενισχύστε την προσπάθεια του eviasports.gr. Κάντε την Δωρεά σας μέσω PayPal ή μέσω τράπεζας Πειραιώς

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κ12 ΕΠΣΕ (Γ’ ΟΜΙΛΟΣ): Προποντίδα-Αθλόπολις 1-2

Κώστας Λαγός

‘Η ΜΝΗΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ’: Σπύρος Δριτσαλόπουλος, ο γανωτζής πρόεδρος με το άδολο πνεύμα

Θανάσης Κούτος

Τ’ αποτελέσματα του Σαββάτου-το πρόγραμμα της Κυριακής

eviasports