EVIASPORTS.GR Β΄ ΕΠΣΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Αλ. Θεοδοσίου: ‘Για να πετύχεις έναν στόχο πρέπει να έχεις στρατηγική’

Δηλώσεις του προέδρου της Καστέλλας Αλέξανδρου Θεοδοσίου, στην έναρξη προετοιμασίας της ομάδας του, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 16/8.

‘Όπως είδατε και στην παρουσίαση που κάναμε, σήμερα είναι εδώ γύρω στα δεκαέξι παιδιά. Περιμένουμε άλλα οκτώ με εννιά. Είναι οι φοιτητές οι οποίοι είναι με διακοπές στα σπίτια τους και λόγω του ακαδημαϊκού έτους θα ‘ρθουν αρχές Σεπτέμβρη. Είναι δυο μεταγραφές που περιμένουμε ακόμα κι άλλα παιδιά τα οποία είμαστε σε συζητήσεις μαζί τους για να συμπληρώσουμε το ρόστερ.

Πρώτιστος και αρχικός σκοπός είναι να γίνουμε μια ομάδα, η οποία θα παίζει πολύ καλό και ελκυστικό ποδόσφαιρο. Αυτός είναι ο βασικός μας στόχος κάθε χρόνο που ξεκινάμε. Το ‘χουμε πετύχει μέχρι τώρα με τις άλλες μορφές ομάδων που είχαμε, κοιτάμε να το πετύχουμε και μ’ αυτό.

Δεύτερον, έχουμε πολλά νέα παιδιά. Έχω έναν, ο οποίος είναι ο μόνος μεγάλος, 32 χρονών, και ο επόμενος είναι 26. Ο αμέσως επόμενος είναι 22 κι οι υπόλοιποι είναι κάτω από 20. Από κει και μετά θέλω να φτιάξουμε μια ομάδα η οποία θα αναδείξει ποδοσφαιριστές, θα αποτελεί ένα πρότυπο ομάδας, με παιδιά τα οποία θα αισθάνονται ότι ανήκουν σε μια οικογένεια, που ο ένας νοιάζεται για τον άλλον. Και επιπλέον θα παλεύουν κάθε αγώνα για το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και ό,τι έρθει στο τέλος θα κάνουμε ταμείο κι όπου έχουμε καταλήξει. Δεν υπάρχει αυτοσκοπός το πρωτάθλημα, αλλά δεν πάμε και για να σωθούμε. Πάμε να είμαστε ανταγωνιστικοί και να πάρουμε στο τέλος αυτό που θα μας αξίζει.

Πέρσι είχαμε μία πολύ καλή ομάδα και πιστεύω ότι ήμασταν άτυχοι που δεν μπορέσαμε να πετύχουμε την άνοδο. Συνέβησαν κάποια άλλα πράγματα, τα οποία εμείς τα ‘χουμε συζητήσει. Εγώ περίμενα ότι θα γίνει κάτι τέτοιο στο τέλος, αλλά ήταν άδικο για τα παιδιά που ήταν πέρσι στην ομάδα. Μερικά αδικήσαν και τον εαυτό τους, έφυγαν από ‘δω, γιατί κάποιοι τους είπαν ότι δεν θα πηγαίναμε για τίποτα, ενώ ήταν τα πράγματα τελείως διαφορετικά. Δεν μπορεί να ‘σαι πρωτοδεύτερος και να σου λέει ο άλλος ότι έχεις χάσει όλους τους στόχους. Μα αφού ήσουνα στη διεκδίκηση. Τέλος πάντων, αυτό πέρασε, μάθαμε κι εμείς.

Όταν κι εγώ ενεπλάκην για πρώτη φορά το 2016 στον Ηρακλή Ψαχνών, μου λέγανε ‘καλώς ήρθες στο ποδόσφαιρο’, τ’ άκουγα κι εγώ με περιέργεια. Αν πάω πίσω, έχουνε περάσει ουσιαστικά έξι χρόνια. Δεν είναι και πολύ μεγάλο το διάστημα, αλλά απέκτησα μία εμπειρία σ’ έναν άλλο χώρο που δεν τον ήξερα. Λάθη και ‘γω σαν άνθρωπος σ’ αυτόν τον τομέα έχω κάνει αρκετά. Όμως προσπαθώ να μαθαίνω απ’ τα λάθη μου και να διορθώνομαι. Και κοιτάζω να είμαι δίκαιος προς όλους, αλλά και φεύγοντας απ’ το ποδόσφαιρο -γιατί δεν νομίζω ότι θα καθίσω και πάρα πολύ, εντάξει μεγαλώνουμε κιόλας- θέλω ν’ αφήσω ένα έργο στην Καστέλλα, να ‘χει πάλι μια ομάδα με δικά της παιδιά. Ήδη έχουμε μόνο τρία δικά μας παιδιά απ’ την Καστέλλα. Φτιάχνουμε και την ακαδημία παράλληλα, που ‘ναι πολύ δύσκολο, γιατί υπάρχουν ακαδημίες πολλές τριγύρω και θέλω αυτές οι ακαδημίες, έχουμε δύο φοβερά ταλέντα τα οποία αργότερα θα πλαισιώσουν τη μεγάλη ομάδα. Να φτιάξουμε μια ομάδα που οι Καστελλιώτες θα λένε ‘ναι έχουμε μία ομάδα από την Καστέλλα’.

Κυρίως όμως πρέπει ο κόσμος ν’ αγκαλιάσει την ομάδα. Δεν δηλώσαμε ποτέ ούτε εφοπλιστές, ούτε μεγάλοι επιχειρηματίες. Δίνουμε το κατά δύναμιν, ό,τι μπορούμε, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς μόνο με βοηθήματα -που ‘χαν σταματήσει τα τελευταία χρόνια- ή τις επιδοτήσεις της ΓΓΑ ή και του δήμου, μπορεί να συμπληρώνει κανείς -με λογική εφαρμογή ενός προϋπολογισμού- τις ανάγκες του. Κι εγώ είμαι κατά της λογικής των γυρολόγων και των ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν από ερασιτεχνικές ομάδες. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Δεν μπορώ να το δεχτώ. Δεν μπορώ να το δεχτώ παιδιά μορφωμένα, γιατροί, δικηγόροι, να βγάζουν 500 ευρώ και να βγάζει 500 ευρώ και ένας ερασιτέχνης στο β’ τοπικό.

Όχι. Εδώ θα ‘ρθει, θα πάρει ένα μικρό χαρτζιλίκι, τις βενζίνες του, αν μετακινείται από άλλο μέρος, τα παπούτσια του, το υλικό του, να του δώσεις μια ανάγκη αν έχει κάποια στιγμή. Αλλά τίποτα περισσότερο. Μετά είναι εκμαυλισμός νέων ανθρώπων και μαθαίνουν σ’ ένα χρήμα μιας καριέρας, σε ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο; Δεν το θεωρώ σωστό.

Όνειρο μου είναι να φτιάξω ένα μικρό μπουθ για τους δημοσιογράφους, για να μην κάνουν μεταδόσεις -όταν έρχονται- στο ύπαιθρο, μ’ ένα τραπεζάκι, μες τη βροχή και με μια ομπρέλα. Αυτά είναι πράγματα, όταν έχει κάποιος παραστάσεις στη ζωή του από Ευρώπη, Αμερική, κτλ, τα θεωρεί τριτοκοσμικά και απαράδεκτα. Γιατί δεν υπάρχει μια μέριμνα από τους δήμους; Κι είμαι και δημοτικός σύμβουλος, και το λέω κιόλας. Από την Περιφέρεια; Από την γενικότερη πολιτεία να επιβάλει να υπάρχουνε όροι, να μπορεί ένας δημοσιογράφος να κάνει τη δουλειά του. Γιατί ο δημοσιογράφος θα αναδείξει κι αυτό που γίνεται. Βλέπετε, όταν ο κόσμος εγκαταλείπει μια ομάδα, ο δημοσιογράφος που θα ‘ρθει εδώ θα δείξει αυτή την προσπάθεια των παιδιών. Μέσα στο κρύο που θα ‘ρθουνε, μέσα στη ζέστη, για να μπορούν να δείξουν τον καλό τους εαυτό. Γιατί κι αυτά παλεύουνε.

Εμείς αυτό που κοιτάμε να τους κάνουμε είναι και μια ασφαλιστική κάλυψη για τους τραυματισμούς. Γιατί έχω υποφέρει στις άλλες ομάδες από τραυματισμούς, στην άλλη ομάδα που ήμουνα, και τώρα εδώ πέρα, δυο-τρεις φορές. Αλλά ευτυχώς είχαμε προβλέψει και κάπως προλάβαμε καταστάσεις χειρότερες για τα παιδιά. Γιατί τα πιο πολλά είναι ανασφάλιστα, μαθητές είναι, δεν έχουνε, απ’ τους γονείς μόνο, δεν τους καλύπτει κάποιος ασφαλίσεις για ποδοσφαιρικά θέματα. Κι αυτό είναι το πρώτο πράγμα που κοίταξα, με κάποιο φίλο της Καστέλλας, που έχει ασφάλειες, να ασφαλίσουμε όλη την ομάδα για ένα ποσόν, σε λίγα χρήματα.

Για να πετύχεις έναν στόχο, σαν τέως στρατιωτικός, πρέπει να έχεις στρατηγική. Να δεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις και να καθορίσεις τους στόχους σου. Τους αντικειμενικούς σκοπούς, που πρέπει να πας. Εγώ είχα την τύχη να συνεργαστώ με έναν προπονητή, με τον οποίο συνεργάζομαι και τώρα, τον Τάκη Σπυρόπουλο, ο οποίος έχει μια τεράστια εμπειρία. Έχει δουλέψει εκτός Ευβοίας. Δεν είναι απ’ τους προπονητές που ‘ναι κλεισμένοι μέσα στον νομό μας. Έχει δει και πάρα έξω. Και μάλιστα έκανε και στον Ολυμπιακό Πειραιώς 15 χρόνια, στις ακαδημίες, και στην Ένωση Πειραιά, στο ιστορικό σωματείο Πειραιά, με τεράστια εμπειρία και γνώσεις.

Μαζί καταστρώσαμε τα σχέδια και μαζί φτιάξαμε αυτές τις ομάδες. Και στα Ψαχνά και εδώ στην Καστέλλα. Αφού τα βάλαμε κάτω, κοιτάξαμε ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που γινότανε. Και βέβαια σαν στρατιωτικός έπρεπε από κει που δεν μας περιμένανε, γιατί ο Ηρακλής είχε μεγάλο όνομα, ήταν από τη Β’ Εθνική τότε. Να αιφνιδιάσουμε αυτούς που μας περιμένανε σαν ένα σωματείο που θα πάλευε να σωθεί και θα ψυχορραγούσε μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Έγινε το αντίθετο. Να πω κι εγώ μετά από τόσα χρόνια, ότι κάπου μας φοβηθήκανε και στην πορεία. Τη δεύτερη χρονιά η ομάδα ήτανε στη δεύτερη θέση και μετά έγινε κάτι που ακολούθησε κι αυτό που έγινε και φέτος εδώ στην Καστέλλα, τον χειμώνα, τα Χριστούγεννα. Δεν θέλω να αναφερθώ σε περισσότερες λεπτομέρειες. Κι εκεί που η ομάδα ήτανε, μετά από τη νίκη είχε και μια επιτυχία τεράστια στο σούπερ καπ. Ο Λήλας Βασιλικού, που ήταν ο δεύτερος, δεν μας κέρδισε ποτέ. Τον κερδίσαμε μέσα-έξω. Μόνο η Ερέτρια, που βγήκε τότε πρωταθλήτρια. Αλλά γίνανε πράγματα τα οποία ήταν εξωπραγματικά. Σ’ αυτά δεν είχα την εμπειρία εγώ να τα αντιμετωπίσω, γιατί δεν περίμενα ότι θα συνέβαιναν τέτοια πράγματα. Ήταν κάποια απρόσμενα.

Όμως η πορεία τότε ολοκληρώθηκε στα δύο χρόνια. Παράδωσα τη διοίκηση σε κάποιους άλλους ανθρώπους απ’ τα Ψαχνά. Η ομάδα έκανε μία πορεία μετά πρωταθλητισμού. Δεν βγήκε την πρώτη χρονιά, βγήκε τη δεύτερη. Πήγε στη Γ’ Εθνική. Κοιτάχτε όμως φέτος που είναι. Πάλι απ’ τα ίδια. Είναι μια άλλη ιστορία ο Ηρακλής Ψαχνών, για μένα έχει κλείσει αυτό το κεφάλαιο. Εγώ έκανα ό,τι μπορούσα, γιατί η μητέρα μου είναι Ψαχνιώτισσα. Ζω στην Καστέλλα βέβαια, έχω σπίτι εδώ. Και η Καστέλλα με τα Ψαχνά δεν έχουνε σύνορα. Συνγειτνιάζουν. Μία ομάδα βέβαια έχει μια άλλη ιστορία, η άλλη ομάδα έχει διαφορετική. Όμως στα Ψαχνά τα πράγματα πρέπει να ειδωθούν μ’ ένα διαφορετικό πρίσμα. Και βέβαια μ’ ένα βασικό παράγοντα: να ‘ναι όλοι μαζί. Αυτή τη στιγμή -απ’ ό,τι βλέπω εγώ- δεν είναι όλος ο κόσμος μαζί. Αν δεν είναι όλος μαζί δεν θα ξαναφτάσει η ομάδα εκεί που ήτανε. Τα Ψαχνά είναι ένα κεφάλαιο που έκλεισε. Εγώ είμαι με την Καστέλλα και προσπαθώ να προασπίζομαι τα κεκτημένα της Καστέλλας. Και θα ‘ναι και το τελευταίο σωματείο. Δεν είμαι περιφερόμενος παράγοντας. Δεν είμαι άνθρωπος που κερδίζει απ’ το ποδόσφαιρο. Δίνει για το ποδόσφαιρο, δίνει την ψυχή του, δίνει τα όποια χρήματα μπορεί να δώσει. Κοιτάζει ν’ αφήσει ένα έργο στην Καστέλλα, που μετά από χρόνια να λένε ότι πέρασε ένας άνθρωπος, έβαλε δυο πράγματα σε μια τάξη.

Φέτος έχουμε μια ιδιαιτερότητα. Ο κ. Σπυρόπουλος ήδη είναι προπονητής στο Μαντούδι, αλλά μπορεί να διατηρήσει παράλληλα τη δυνατότητα του τεχνικού διευθυντή της ομάδος. Δηλαδή να συντονίζει το προπονητικό τιμ, αυτό που παραμένει εδώ στην ομάδα. Εμείς έχουμε δύο ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έχουνε πτυχίο UEFA C, ο Αγάπιος Παπαδόπουλος (από τα ΤΕΦΑΑ) κι ο Θανάσης Παυλίδης, οι οποίοι θα κάνουνε το πρόγραμμα το οποίο θα είναι υπό την εποπτεία και τον έλεγχο και την έγκριση του κ. Σπυρόπουλου. Θα προπονούν όλη την εβδομάδα αυτοί. Όποτε έχει ρεπό ο κ. Σπυρόπουλος θα έχει μια επίβλεψη να δει πως πηγαίνουν τα πράγματα, θα δίνει τις κατευθύνσεις και τις εντολές. Θα είναι κοντά μας μ’ ένα διαφορετικό τρόπο’.

ΚΑΣΤΕΛΛΑ: Ξεκίνημα για ΑΠΟΚ! (photos)

Ακολουθήστε το eviasports.gr στο Google News και μάθετε
πρώτοι όλα τα τελευταία αθλητικά νέα της Εύβοιας!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σαν Σήμερα (10/11/2019): Προποντίδα-Κάρυστος 0-2 (photos)

Νίκος Μαόφης

Πέρσι… σαν σήμερα (22/10/2019)

eviasports

Β’ ΕΠΣΕ (Β’ ΟΜΙΛΟΣ): Λουκίσια-Μιαούλης Φύλλων 1-0

Κώστας Λαγός