BLOGS ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ Στήλες

Δ. Ελευθεριάδης: TOTAL FOOTBALL (Ανάλυση – Ολλανδία 1974)

Όπως ένας πίνακας ή μια φωτογραφία που μπορούν σε μια εικόνα, ένα στιγμιότυπο να χωρέσουν χρώματα, συναισθήματα, σκέψεις.

Γράφει ο Δημήτρης Ελευθεριάδης

Έτσι και για την ομάδα ανθρώπων που άλλαξε το ποδόσφαιρο και την αντίληψη των πραγμάτων στο χώρο και στο χρόνο αρκεί μια μόνο φάση, ένα λεπτό αγώνα για να δείξει το μεγαλείο της λειτουργίας της.

Είναι το πρώτο λεπτό του τελικού του Παγκόσμιου Κυπέλλου με τη Δυτική -τότε- Γερμανία το 1974 στο Μόναχο.

Τον αγώνα που κέρδισαν οι Γερμανοί το τρόπαιο αλλά οι Ολλανδοί τη μνήμη στο μυαλό εκατομμυρίων ανθρώπων. Τόσο για το θέαμα όσο και για την προσέγγιση στο άθλημα, που άνοιξε νέους, άλλους δρόμους και υπήρξε ο προπομπός αυτή η ομάδα για το ποδόσφαιρο που βλέπουμε σήμερα και θαυμάζουμε.

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ

14 ΠΑΣΕΣ

ΕΝΑ ΓΚΟΛ

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Χρειάστηκαν 14 πάσες όσες και ο αριθμός της φανέλας σύμβολο του Κρόιφ. Για να φτάσει στην αντίπαλη περιοχή και να ανατραπεί για να ακολουθήσει το πέναλτι γκολ του Νέσκεενς.

Απέναντι στους γηπεδούχους και διοργανωτές Γερμανούς.

Δεν συνέβη ξανά σε τελικό Μουντιάλ τόσο γρήγορο γκολ χωρίς μάλιστα οι αντίπαλοι να μπορέσουν καν να ακουμπήσουν την μπάλα.

Δεν πέρασαν τη σέντρα επίσης έστω αμυνόμενοι, έμειναν στο δικό τους μισό γήπεδο.

Στον τελικό η Ολλανδία ήταν το φαβορί. Ομάδα που τρόμαζε με τα προηγούμενα αποτελέσματα όπου είχε πετάξει έξω από τη διοργάνωση τις δυνάμεις της Λατινικής Αμερικής με καθαρά σκορ και το κυριότερο με επιβλητικές εμφανίσεις. Τελευταίο θύμα η προηγούμενη κάτοχος Βραζιλία.

Το γρήγορο γκολ, η ψυχοσύνθεση των Ολλανδών που υποτίμησαν τον αντίπαλο και θέλησαν να τον διασύρουν-δεν τους αρκούσε το αποτέλεσμα αν δεν συνδυαζόταν με εμφάνιση και ποδόσφαιρο που θα εξευτέλιζε τους Γερμανούς. Τα χρωστούμενα της ιστορίας που θέλησαν να πάρουν πίσω (η Ολλανδία υπέφερε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχαν περάσει μόλις 30 χρόνια από τη λήξη του) ήταν κάποιοι από τους λόγους που δόθηκαν σαν εξήγηση για ότι ακολούθησε μετά την εκτέλεση του Νέσκεενς. Που σούταρε ξανά την μπάλα σαδιστικά όταν επέστρεψε από τα δίκτυα σαν να κάρφωνε τον εχθρό μια και καλή.

Αυτό που έχει όμως αξία να αναλυθεί είναι ο τρόπος που έφτασαν οι Ολλανδοί στο γκολ με τη σέντρα. Μια φάση που από μόνη της αποτυπώνει την επιθετική λειτουργία τους, τη ποδοσφαιρική λογική και την φιλοσοφία τους. Την έκφραση της εθνικής τους ταυτότητας, μιας χώρας που οι συνθήκες που αντιμετώπισαν για να επιβιώσουν τους ανάγκασε να εκπαιδευτούν στη δημιουργία χωρών για να ζήσουν. Όταν τα εδάφη τους βρίσκονται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας και αυτοί με φράγματα, κατασκευές, εκμεταλλεύτηκαν κάθε σπιθαμή του χώρου για να επιβιώσουν. Η κατάσταση αυτή επηρέασε την αρχιτεκτονική τους, τον τρόπο που σχετίζονται τα μέλη, τη συνεργασία και την αποδοχή, τη συνολική συμβολή και συνεισφορά, τον πολιτισμό τους όπως φαίνεται στα έργα των ζωγράφων τους.

Την ψυχοσύνθεση τους.

Δίνοντας σε όλους μας ένα ακόμα σπουδαίο μάθημα για να αντιληφθούμε το ποδόσφαιρο ως μοντέλο προσέγγισης κοινωνικών αξιών, εθνικής πολιτικής και πολιτιστικής έκφρασης.

Ανάλυσης συμπεριφορών.

Ως μορφή τέχνης, παιχνίδι με άξονα την αντίληψη του χωροχρόνου.

Με σημείο αναφοράς μια μπάλα.

Η φάση αυτή αναδεικνύει επίσης το εύρος του μεγαλείου της μονάδας, της ατομικής ευθύνης και πρωτοβουλίας ενταγμένο στο στόχο του συνόλου.

Μέσα από το ταλέντο και την προσωπικότητα, τη διάνοια του σπουδαίου Γιόχαν Κρόιφ.

Του παίκτη-Μαέστρου στον αγωνιστικό χώρο που σε αυτή την αέναη κίνηση για τη δημιουργία κενών χωρών έδινε το σύνθημα με μια ενέργεια, μια οδηγία, ένα νεύμα όταν πριν ποιος ξέρει πόσες πράξεις ποδοσφαιρικών μαθηματικών συντελούνταν στο μυαλό του.

Σε δευτερόλεπτα και υπό πίεση.

Συχνά ανοίγει διάλογος για το ποιος ήταν ο καλύτερος, ο κορυφαίος των ποδοσφαιριστών στη διαδρομή. Πελέ, Μαραντόνα, Ντι Στέφανο, Πούσκας, παλαιότερα, Μπεστ, Κρόιφ, Ρονάλντο (Βραζιλία), Ροναλντίνιο, Ρονάλντο, Μέσι στις μέρες μας.

Μια σύγκριση πιθανά χωρίς τέλος και ουσία , πως να ξεχωρίσεις και γιατί άλλωστε, αφού σε πραγματικό ουσιαστικό συμπέρασμα με πραγματικά κριτήρια είναι πολύ δύσκολο να καταλήξει κάποιος.

Ούτε δόθηκε απάντηση οριστική, επίσημα έως τώρα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Κρόιφ έχει μια σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους.

Ως προσωπικότητα, αντίληψη και προσέγγιση κι αφού σε σχέση με όλους τους μεγάλους που προαναφέρθηκαν ο ίδιος όχι απλά υπήρξε σπουδαίος προπονητής με έργο και τίτλους σε κορυφαίο επίπεδο.

Αλλά εξέλιξε το άθλημα παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Ρίνους Μίχελς όπως αυτός συνέχισε από τους παλαιότερους της σχολής του total football.

Και το εξέλιξε δημιουργώντας σχολή στην Βαρκελώνη στους κόλπους της Μπάρτσα. Με στόχο την εκπαίδευση όλων των μελών πάνω στη συγκεκριμένη φιλοσοφία, βάζοντας πλέον τα δικά του στοιχεία απόρροια της διάνοιας του.

Ο Κρόιφ άλλαξε το ποδόσφαιρο.

Κι αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί αναλύοντας τις διαφορές που ακολούθησαν στην προσέγγιση και βλέπουμε ακόμα στις μέρες μας από ομάδες υψηλού επιπέδου που συνδυάζουν τα αποτελέσματα με συνδυαστικό ποδόσφαιρο και εκπληκτικό θέαμα.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΝΑΛΛΑΓΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΡΟΛΩΝ.

Η ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΥΦΥΪ́Α ΤΟΥ ΚΡΟΙΦ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

Η τελευταία φράση προέρχεται από την επισήμανση-πολύτιμη γνώση από το σεμινάριο του κ. Θανάση Τερζή. ”Οι σχέσεις στον αγωνιστικό χώρο π.χ. 1 V 1 ανατρέπονται αριθμητικά από την ποιότητα των συμμετεχόντων“. Η γνώση αυτή άλλαξε τον προσδιορισμό μου και τη σκέψη και εκτός ποδοσφαίρου ακόμα, αποτέλεσε σπουδαίο εφόδιο.

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ – ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΡΟΛΩΝ
ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΜΟΡΦΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
ΟΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ- ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ

Τα άτομα που αποτελούσαν τη συγκεκριμένη ομάδα δεν ήταν ξεκομμένα ως φιλοσοφία τρόπο σκέψης και συμπεριφορά στην κοινωνική τους έκφραση και καθημερινότητα.

Προηγείται η νοοτροπία της πράξης.

Είναι πολύ κοντά για παράδειγμα στη συνεχόμενη άσκοπη απομάκρυνση της μπάλας ως τρόπου αποφυγής της ευθύνης -μεταφέρω τον κίνδυνο αλλού λόγω τεχνικών τακτικών ελλείψεων δεν έχω το γνωστικό προβάδισμα- και δεν με ενδιαφέρει αν αυτή η συμπεριφορά αποβεί σε βάρος της ομάδας μου (μακριά από εμάς και όπου θέλει).

Στον τύπο του οδηγού που αδειάζει το γεμάτο τασάκι με τα αποτσίγαρα στη μέση του δρόμου.

“Καθάρισε” το αυτοκίνητο-χώρο του.

Αλλά δεν βρήκε λύση ουσιαστικά και μετέφερε το πρόβλημα στους υπόλοιπους με κόστος επίσης δικό του αφού θα το βρει μπροστά του.

Στο μόνιμο αίτημα μας να θαυμάσουμε κι εμείς ελκυστικό ποδόσφαιρο λείπει η συνειδητοποίηση.

Πως το συγκεκριμένο ποδόσφαιρο έχει απαιτήσεις πολλών μορφών και υψηλής σε ποιότητα παιδείας.

– Ο αρχηγός δίνει πρώτος το παράδειγμα στο γήπεδο. Είναι ο ηγέτης που κινείται μόνιμα, αναλαμβάνει ευθύνη και δεν κρύβεται στα δύσκολα, αποδεικνύει στην πράξη ότι είναι ο καλύτερος από τους καλύτερους. Εννοείται πως συμμετέχει ενεργά και με ίσους όρους στη “βρώμικη δουλειά” της άμυνας όταν χαθεί η κατοχή. Γιατί γνωρίζει πως αν λείψει ένας χάνεται η ισορροπία.

– Οι παίκτες δεν βολεύονται σε ένα ρόλο , μια ανάγκη, δεν έχουν στενό ορίζοντα προσφοράς. Η αντιληπτική ικανότητα βρίσκεται πολύ ψηλά ώστε να έχουν τη βούληση να ανταπεξέλθουν σε κάθε συνθήκη αναλαμβάνοντας πολλαπλούς ρόλους τόσο σε δημιουργία όσο και σε αποτροπή.

– Γνωρίζουν σε άριστο βαθμό όλοι τους τις βασικές τεχνικές δεξιότητες που τους επιτρέπουν να δημιουργήσουν, άσχετα από την αρχική τους θέση. Έχουν τις δυνάμεις αλλά και τη γνώση της ατομικής υπό ομαδικής και ομαδικής αμυντικής τακτικής. Συνολικά. Είναι ολοκληρωμένοι ως προσωπικότητες και παίκτες.

Παρόλο που η συγκεκριμένη μορφή ποδοσφαίρου διδάχτηκε και εφαρμόστηκε στον Άγιαξ της ίδιας περιόδου, ακριβώς για αυτούς τους λόγους δεν ήταν δύσκολη η προσαρμογή για τα υπόλοιπα στελέχη της εθνικής τους ομάδας που ανήκαν σε άλλους συλλόγους να προσαρμοστούν άμεσα και να ανταπεξέλθουν.

Η δεδομένη ποιότητα τους σε συνδυασμό όμως με την κοινωνική τους υπόσταση χάρισε την ένωση και τον κοινό στόχο. Τον πλουραλισμό και την ελευθερία κινήσεων με ίσους όρους, δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Εύλογα και οπωσδήποτε ευκολότερα τώρα έρχονται οι συγκρίσεις και οι απαντήσεις στα ερωτήματα μας που αφορούν το δικό μας ποδόσφαιρο.

Πρόσφατα ο Ολλανδός ομοσπονδιακός προπονητής μας πραγματοποίησε μια εσωτερική αλλαγή στον αγώνα με τη Σλοβενία. Πέρασε τον επιθετικό χαφ -εσωτερικό σε αυτή την αναμέτρηση- σε θέση μπροστά από τα στόπερ ως οργανωτή της ομάδας σε ρόλο αμυντικού χαφ.

Απέναντι σε μια ομάδα που είχε κλειστεί στο δικό της μισό γήπεδο με συμπαγή αμυντική οργάνωση και με την δυσκολία διάσπασης από τον άξονα ήταν μια πολύ λογική κίνηση που απέδωσε μάλιστα.

Εύκολα πλέον με τα τεχνικά χαρίσματα ο παίκτης αυτός οδηγούσε με ασφάλεια και με λύσεις την μπάλα στην πρώτη ανάπτυξη ενώ συντόνιζε πολύ καλά την αμυντική με τη μεσαία γραμμή με αποτέλεσμα η βρει ένα ορθολογικό τρόπο ανάπτυξης η εθνική μας και να δημιουργήσει χώρους και ευκαιρίες.

Κρίνοντας πάντα με το αποτέλεσμα βέβαια κυρίως αλλά και λόγω νοοτροπίας μια τέτοια κίνηση ξένισε και κρίθηκε αρνητικά. Ελάχιστοι είδαν πως βοήθησε.

Η όλη αυτή κατάσταση έχει αφετηρία λοιπόν την εθνική κοινωνική σκέψη και λειτουργία (αυτό είμαι αντίστοιχα δρω).

Με τον ίδιο τρόπο διδάσκονται-εκπαιδεύονται τα παιδιά στις χρυσές και ευαίσθητες ηλικίες τόσο στην οικογένεια όσο και στο σχολείο με άμεσο επακόλουθο και αντίκρισμα στο ποδόσφαιρο.

– Παιδιά που δεν αποφασίζουν ούτε για τα πιο απλά της καθημερινότητας τους ούτε τους επιτρέπεται η ευθύνη -άρα και η ελευθερία- σε σχέση με την ηλικία τους. Πως λοιπόν να υπάρξει ποδόσφαιρο κυριαρχίας που απαιτεί λήψη αποφάσεων και δημιουργία;

– Παιδιά που δεν τους δίνεται η ευκαιρία και ο χώρος να αναπτυχθούν από την εργασία στην καθημερινότητα τους -έστω στην ατομική τους φροντίδα- ή να συνεισφέρουν στο περιβάλλον τους. Δημιουργώντας έτσι τον αυριανό πολίτη που περιμένει τα πάντα από μια άγνωστη απρόσωπη μορφή να του βρει τις λύσεις.

– Παιδιά που φέρουν το βάρος των επιθυμιών και απωθημένων της οικογένειας σε στόχους άσχετους με τις προσωπικές τους προσδοκίες και το ρόλο που τα ίδια θέλουν να έχουν. Με μόνιμο βάρος έως την ενήλικη ζωή τους πολλές φορές χωρίς ποτέ να απαλλαγούν. Υπερπροστατευμένα όσο υπηρετούν το έργο που τους ανατέθηκε, διωκόμενα χωρίς προσανατολισμό αν δεν δεχτούν την απαίτηση.

– Μαθητές που συμμετέχουν σε σχολείο που ο τρόπος να αριστεύσεις είναι η παπαγαλία σε ένα γκρίζο περιβάλλον που στερείται η κριτική σκέψη και η φαντασία.

– Παίκτες στην ακαδημία αντίστοιχα που εκπαιδεύονται στη νίκη με οποίο κόστος και διδάσκονται πράγματα άσχετα με την ηλικία τους -βάρος ασήκωτο επίσης- σε βάρος της χαράς πρώτα από όλα αλλά και της ανάπτυξης τους. Όταν απαιτούνται από αυτά δεξιότητες που η ηλικία έτσι κι αλλιώς δεν επιτρέπει.

– Παίκτες που στο βωμό της ικανοποίησης των προσδοκιών των μεγάλων (επιτυχία παραγόντων, προπονητών, γονέων) και της πρόσκαιρης επιτυχίας ως ένδειξη υπεροχής έναντι των ανταγωνιστών στο χώρο υπηρετούν αντίστοιχα ένα μόνο ρόλο. Είτε του αμυντικού, είτε του επιθετικού. Είτε του αστέρα είτε του χαμάλη. Του δυνατού, του αδύναμου.

Με κόστος σε μεγαλύτερη ηλικία τη έλλειψη βασικών στοιχείων, δημιουργία ευνουχισμένων ποδοσφαιρικά ατόμων, με περιορισμένες δυνατότητες. Και με αποτέλεσμα την απογοήτευση, το μηδενισμό, το χαμηλό επίπεδο.

Είναι μεγάλο το εύρος των δεξιοτήτων των χαρισματικών παικτών του επιπέδου που αναλύθηκε πιο πάνω. Περιλαμβάνει πέρα από την αρχική νοοτροπία και σκέψη και αντίστοιχη διδασκαλία εκπαίδευση προπόνηση. Με αντίστοιχο εύρος σε αυτή τη διαδικασία.

Ο Κρόιφ (που ως παιδί ακόμα και στο σχολείο κάτω από το θρανίο του έπαιζε με τα πόδια του μια μπάλα ενώ το παιχνίδι στο πεζοδρόμιο ήταν όπως πίστευε αυτό που τον βελτίωσε στην ισορροπία του) ήταν σε μικρή ηλικίας μέλος της εθνικής ομάδας του μπέιζμπολ της χώρας του που όπως τόνιζε τον βοήθησε να αντιληφθεί τη σημασία του να γνωρίζεις τι θα ακολουθήσει σε δυο τρεις κινήσεις πριν εκδηλωθούν. Ενώ ως νέος ήταν εξαιρετικός τερματοφύλακας και μάλιστα είχε δηλωθεί ως δεύτερος σε επίσημο παιχνίδι της πρώτης ομάδας.

Κάθε εφόδιο είναι πολύτιμο μέσα και έξω από το ποδόσφαιρο και συμβάλει ευεργετικά.

Ενώ παρόλο που διαφημίζεται -με τρόπο που θυμίζει τελάλη στη λαϊκή αγορά που μόνο αυτός έχει το καλύτερο προϊόν- η μοναδική μέθοδος που βελτιώνει και υπόσχεται πως θα κάνει τη διαφορά στην εκπαίδευση του παιδιού στο ποδόσφαιρο. Είναι πολύπλευρη, συνεχόμενη και με αντίστοιχη στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της ηλικίας.

Οι παίκτες της ομάδας της Ολλανδία του 1974:

– Σαφώς είχαν σε υψηλό επίπεδο την τεχνική τους στις βασικές δεξιότητες (πέντε στον αριθμό κατά τον Κρόιφ)-πέρα από τις ατομικές τους ικανότητες ξεχωριστές σε αριθμό και ποιότητα.

– Γνώριζαν πολύ καλά ανεξάρτητα θέσης πως να αμυνθούν ατομικά (το hard pressing όπως ονομάστηκε είχε κανόνες και μόνο στην τύχη δεν ήταν η κίνηση του παίκτη που πίεζε όπως και αυτών που ακολουθούσαν).

– Είχαν υψηλό επίσης γνωστικό τακτικό προβάδισμα. Με την αντίληψη τους στο χώρο και το χρόνο ήταν ταχύτατοι παίκτες-σε συνδυασμό με την τεχνική που επίσης φέρει ταχύτητα με την δυνατότητα πέρα από τη σωστή και την άμεση εκτέλεση ενεργειών υπό πίεση. Γνωρίζοντας που βρίσκονται, που θα έπρεπε να είναι και που-πως να βρεθούν στο σημείο ήταν πάντα μπροστά σε χρόνο και χώρο από τον αντίπαλο.

– Σαφώς ήταν πολύ καλά προπονημένοι αθλητές. Για να ανταπεξέλθουν σε ένα ρυθμό που διέλυε τον αντίπαλο, με μόνιμη και άμεση πίεση όταν χανόταν η κατοχή, με μόνιμη κίνηση όλων στην επιθετική λειτουργία.

– Γνώριζαν πολύ καλά την τοποθέτηση, τη στάση και θέση σώματος σε κάθε ενέργεια επιθετική ή αμυντική, με ή χωρίς την μπάλα. Ήταν άμεσα συνδεδεμένη τόσο με την τεχνική (απαραίτητο ζητούμενο στην εκτέλεση ενέργειας με επιτυχία), στην αμυντική λειτουργία (με την ικανότητα στη σχέση 1 V 1 αλλά και στην υπό ομαδική δουλειά). Στην τακτική υπέροχη και την αντίληψη του χώρου αφού η σωστή τοποθέτηση δίνει και σωστή γωνία επαφής με τους συμπαίκτες τους αντιπάλους και την μπάλα ενώ ταυτόχρονα η στάση του σώματος δείχνει και επικοινωνεί με άμεσο μη λεκτικό μήνυμα της κίνηση και την ενέργεια του παίκτη με ή χωρίς μπάλα.

Ήταν ακόμα μια εμμονή του Κρόιφ (μαζί με αυτή των αριθμών) αυτές οι μικρές όπως τις ονόμαζε λεπτομέρειες του 1% που έκαναν την διαφορά όμως.

– Άρα στο γήπεδο οι ολοκληρωμένες μονάδες ικανών ποδοσφαιριστών σε πολύπλοκους ρόλους και λειτουργίες με την ανάλογη ψυχοσύνθεση και εσωτερική υπεροχή δημιούργησαν ένα εκπληκτικό σύνολο.

Και παίκτες τέτοιους που μπορούν να ανταποκριθούν με απόλυτη επιτυχία και στις 4 φάσεις του παιχνιδιού.

Το ποδόσφαιρο έχει τη δυναμική και την ευλογία να αλλάζει θετικά τον άνθρωπο και τις ομάδες ανθρώπων. Τόσο που αντιστρέφει κανείς το ερώτημα-μπορεί το ποδόσφαιρο να με βελτιώσει σαν άτομο; Η πρέπει να βελτιωθώ σαν άτομο για να επιτύχω στο ποδόσφαιρο;

Το μάθημα αυτής ομάδας του μακρινού 1974 είναι πολύ σημαντικό. Πολύτιμο τόσο που αποτυπώνει ξεκάθαρα πως το ποδόσφαιρο είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας.

Πέρα από τα ερωτήματα που γεννά (είναι κι ας μην είναι πάντα ξεκάθαρα αυτά της πανανθρώπινης αγωνίας της ελευθερίας-ευθύνης, της απώλειας του θανάτου) των συναισθημάτων μέσα από τη φάση, το αποτέλεσμα, τις σχέσεις των μελών.

Αποδεικνύει πως:

– Επιτυχημένος άνθρωπος είναι αυτός που αναγνωρίζει και καλλιεργεί, τις πολλαπλές του ανάγκες και δεξιότητες, αποδέχεται των “συμπαικτών” του ανάλογα και αποδέχεται.

Δεν είμαι μόνο αμυντικός, είμαι και επιθετικός. Και το αντίστροφο. Άρα είμαι πολύτιμο μέλος σε κάθε λειτουργία. Έχω δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις και χαίρομαι για αυτό.

– Γνωρίζει έτσι πως αναλαμβάνει ευθύνη για να είναι ελεύθερος. Την ευθύνη να ανταποκρίνεται σε κάθε συνθήκη και λειτουργία για να επιβιώσει. Να προσφέρει γιατί θα δεχτεί αμοιβαία κάθε φορά με εναλλαγή θέσης, ρόλου. Γιατί αν δεν το κάνει ο ίδιος ή ο συμπαίκτης του τότε θα χάσει σε χώρο και χρόνο.

– Οι εναλλαγές αυτές προϋποθέτουν και αναπτύσσουν επίσης την ικανότητα της κατανόησης, του σεβασμού στην ύπαρξη του άλλου με ότι το συνοδεύει αυτή η συνειδητοποίηση. Η φράση αν ερχόσουν στη θέση μου αποκτά εδώ νόημα. Αν από στόπερ βρεθώ στη θέση του εσωτερικού χαφ θα πρέπει να ανταποκριθώ. Για να ανταποκριθώ οφείλω να μάθω. Μόλις μάθω και και κατανοήσω θα γνωρίζω τον συμπαίκτη μου. Τα καθήκοντα του, τις υποχρεώσεις, τα δικαιώματα του. Θα συγχωρήσω τα λάθη του στην πίεση γιατί πιέστηκα στο χώρο αυτό και είδα. Θα επικροτήσω με την ψυχή μου γιατί ένιωσα.

– Η έννοια επίσης του “αν δεν μετακινηθώ δεν θα δω όλη την κατάσταση και πιθανά να έχω λανθασμένη αντίληψη των πραγμάτων” έχει απόλυτη εφαρμογή εδώ. Για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το παιχνίδι τα μέλη οφείλουν να έχουν τέτοια θέση ώστε να έχουν μόνιμα την οπτική επικοινωνία και επαφή με όλο το γήπεδο. Δηλαδή για να κάνουν πράξη το αποφασίζω πριν φτάσει σε εμένα η ενέργεια, όπως στο σκάκι κινήσεις πριν, πρέπει να μπορώ να βλέπω το χώρο να μετράω το χρόνο. Ακριβώς όπως πολλές φορές υποφέρουμε στη ζωή μας ή διαφωνούμε με τους άλλους γιατί δεν βλέπουμε από την ίδια οπτική ένα γεγονός. Όταν μια μικρή μετακίνηση πολλές φορές αρκεί για να δούμε το υπόλοιπο ποσοστό αλήθειας που απελευθερώνει.

– Στο χρόνο επιβιώνουν τα είδη που προσαρμόζονται. Αποκτούν μέσω της αντίληψης της νέας κατάστασης τις δεξιότητες για να ανταπεξέλθουν. Όπως και στην πορεία της ανθρωπότητας από την ύπαρξη του είδους μας αυτό έκανε έως τώρα τη διαφορά, όπως στην καθημερινότητα μας που όσο κι αν θεωρούμε δεδομένη είναι ρευστή και ανά περιόδους προσωπικά θέματα ή κοινωνικοπολιτικά, φυσικές καταστροφές, απώλειες κάθε είδους μας φέρνουν αντιμέτωπους στην προσπάθεια να επιβιώσουμε. Στο ποδόσφαιρο η συγκέντρωση, μόνιμη και αδιαπραγμάτευτη ώστε να μην χάνεται δευτερόλεπτο και εκατοστό από ότι συμβαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Όπου η ενέργεια του παίκτη που βρίσκεται 70 μέτρα μακριά μου είναι γνώση που δεν πρέπει να χάσω γιατί μια αλληλουχία φάσεων θα φέρει τη φάση στο δικό μου χώρου, όπου αν χάσω μια θα χάσω τη συνοχής της άρα και το προβάδισμα. Η μαχητική στάση σώματος επίσης που μου επιτρέπει την εγρήγορση και την άμεση εκτέλεση, όταν δεν χαλαρώνω.

– Η ομαλή και ισορροπημένη μετάβαση στις αλλαγές τις ζωής που είναι δεδομένες -τίποτα δεν διαρκεί για πάντα- είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας. Ο άνθρωπος διαμορφώνεται στο χρόνο μέσα από αυτές , αλλάζει η ηλικία, οι επιθυμίες, οι απαιτήσεις της ζωής. Περνάει στάδια, συναντά εμπόδια.

”Η ΣΤΕΡΝΗ , Η ΙΕΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ Η ΠΡΑΞΗ“
(ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΤΖΑΚΗΣ – ΑΣΚΗΤΙΚΗ)

Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ

Μια πρόταση-ιδέα μεθοδολογίας με στόχο τη συνεχόμενη κίνηση, εναλλαγή ρόλων, δημιουργία και εκμετάλλευση χώρου, χρόνου.

Είναι χρήσιμο στο τέλος να ακολουθήσει τελικό παιχνίδι χωρίς διακοπές-ελεύθερο και χωρίς τους παραπάνω κανόνες όπου φυσικά ζητάμε να εφαρμοστεί η συγκεκριμένη λογική που αφορά το χρόνο και το χώρο.

Είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει καταγραφή για να ακολουθήσει αξιολόγηση.

Οι χρόνοι τέλεσης ασκήσεων και παιχνιδιών στη μεθοδολογία καθορίστηκαν από τον κ. Δημήτρη Παπασωτηρίου ο οποίος είναι προπονητής – υπεύθυνος φυσικής κατάστασης της Ακαδημίας του Εθνικού Πειραιώς και έχω την τιμή και τη χαρά της συνεργασίας μας αυτή τη χρονιά.

Είναι απόφοιτος της σχολής ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής με ειδικότητα ποδοσφαίρου – κάτοχος διπλώματος UEFA B. Με εξάμηνη φοίτηση στα ΤΕΦΑΑ Λισαβόνας και παρακολούθηση Διδακτικής ποδοσφαίρου των Ακαδημιών της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηρακλής Ψαχνών: Ενίσχυση στην άμυνα με Λ. Ντιαλό

eviasports

‘Best Assist’ για Τάσο Αυλωνίτη! (video)

Κώστας Λαγός

Photo album απ’ το Ληλάντιο-Λουκίσια

Κώστας Λαγός
-->