Α' ΕΠΣΕ Β΄ ΕΠΣΕ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ Στήλες ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κώστας Σταματίου: ‘Ήταν έπος τρελό αυτό που κάναμε με το Καλοχώρι/Παντείχι!’

Ο πολύπειρος τεχνικός του Καλοχωρίου/Παντειχίου Κώστας Σταματίου μιλά στο eviasports για την περσινή επιτυχημένη σεζόν με τους ‘κιτρινόμαυρους’, που μάλλον αναπάντεχα για τους περισσότερους -τουλάχιστον στο ξεκίνημα της περιόδου- κατάφερε να επανέλθει άμεσα στη μεγάλη κατηγορία του ευβοϊκού ποδοσφαίρου. Παράλληλα ο κ. Σταματίου κάνει μια αναδρομή σε σταθμούς της προπονητικής του πορείας, που ακολούθησε έπειτα από μια αξιοσημείωτη ποδοσφαιρική καριέρα με τον ΑΟ Χαλκίς και όχι μόνο.

Για το περσινό δύσκολο ξεκίνημα του εγχειρήματος με το Καλοχώρι/Παντείχι: ‘Σκέφτομαι την περσινή διαδρομή μας και πραγματικά κάθε ομάδα που βγαίνει περνάει από καταιγίδες και υφάλους, δεν είναι εύκολο πράγμα. Μια τέτοια ομάδα για να τα καταφέρει θα πρέπει να έχει στο 80-90% όλα τα πράγματα, στην οργάνωση, στο συμβούλιο, στον προπονητή, στον γυμναστή. Άμα έχεις μόνο το 20% δεν μπορείς να πας πουθενά. Και εμείς φτάσαμε να το έχουμε και το δείξαμε σε όλα τα παιχνίδια. Το ότι κερδίσαμε δύο φορές την Παραλία, ήταν ‘το Α και το Ω’. Η Παραλία, όπως την είχαμε αξιολογήσει σε υλικό αυτοί ήταν στο 9/10 και εμείς είχαμε το 4-5/10. Ήταν πολύ μπροστά μας σαν παίχτες.

Δεν ήταν όπως τώρα που θέλουμε 3-4 συγκεκριμένα παιδιά να τα προσεγγίσουμε. Πέρσι σιγά-σιγά μαζέψαμε παιδιά και κάναμε την ομάδα μας. Στην πρώτη προπόνηση ήταν έξι παιδιά και η Παραλία είχε εικοσιπέντε άτομα. Δηλαδή ήταν έπος τρελό αυτό που κάναμε! Και επειδή πολλές φορές το συζητάμε, λέμε ότι δεν ξέρουμε αν μπορεί να ξανασυμβεί αυτό το πράγμα. Γιατί είχαμε ιστορικές ομάδες απέναντι μας. Προποντίδα, Μιαούλης Φύλλων, Μαρμάρι, κ.α. Και συνήθως καμιά ομάδα μετά από υποβιβασμό δεν μπορεί να διεκδικήσει άμεσα άνοδο. Τώρα είναι διαφορετικά. Έχουμε πλέον έναν κορμό, τον οποίο θα πλαισιώσουμε με 4-5 παιδιά, που μπορούν να βοηθήσουν πιο καλά στην Α’ ΕΠΣΕ’.

Για τον αρχικό στόχο του ΑΟΚΠ: ‘Ο αρχικός μας στόχος ήταν μια θέση στην πεντάδα. Δεν είχαμε βλέψεις αυτού του είδους. Και δεν μας υπολόγιζε και κανένας και ειδικά μετά το πρώτο παιχνίδι, που χάσαμε στα Στύρα. Είχαμε όμως ψυχικά αποθέματα, δουλέψαμε, φτιάξαμε θέσεις στα παιδιά, ξεπεράσαμε πολλά πράγματα και αυτό ήτανε άθλος, στην κυριολεξία. Η ομάδα ανέβηκε στη δεύτερη θέση στην πρώτη αγωνιστική του δεύτερου γύρου και έμεινε εκεί μέχρι το τέλος, κάτι που πιστεύω ότι θα συνέβαινε ακόμη και αν τελείωνε κανονικά το πρωτάθλημα. Ήμασταν σαν δρομέας που ξεκινάει στο 400ρι από δύσκολο διάδρομο και ανεβαίνει συνεχώς και φορτσάρει στο τελευταίο 100ρι! Νομίζω ότι σ’ αυτό συντέλεσε η πολύ καλή φυσική μας κατάσταση, με την εξαιρετική  δουλειά που έκανε ο γιος μου ο Αλέξανδρος, ως γυμναστής’.

Αλέξανδρος & Κώστας Σταματίου

Τα κομβικά παιχνίδια για την άνοδο και η αρχή της τελικής ‘αντεπίθεσης’: ‘Το παιχνίδι στα Φύλλα ήταν η αρχή για να πάρουμε τη δεύτερη θέση. Μετά είχαμε το παιχνίδι με τη Σκύρο και μετά Παραλία. Αυτές τις ομάδες τις κερδίσαμε και ουσιαστικά τις βάλαμε από κάτω, που αυτές οι ομάδες ήταν από πάνω μας και τις ξεπεράσαμε. Εκεί πιστέψαμε ότι εδώ είμαστε και μπορεί να κάνουμε και πρωτάθλημα’.

Για τους αγώνες με την πρωταθλήτρια Κάρυστο: ‘Η πολύ καλή ομάδα ήτανε η Κάρυστος, μπορώ να πω και με την τύχη της δίκαια ήταν εκεί, είχε τη στόφα του πρωταθλητή. Πήρε κάποια παιχνίδια στο όριο και θα μπορούσε να είχε χάσει κάποιους βαθμούς και να ήμασταν εμείς πρώτοι. Δεν την ήξερα την Κάρυστο. Όταν πήγαμε εκεί πέρα μας αιφνιδιάσανε. Είχαμε τότε τα προβλήματα μας και έλειπε ο Καραμπάς και άλλοι παίχτες. Αλλά μας υπολογίζανε πάρα πολύ, απ’ ότι μου είπε και ο προπονητής τους, που μας είχε δει στο παιχνίδι με το Μαρμάρι. Γι’ αυτό μπήκανε μέσα αυτοί πολύ δυνατά και αποφασισμένοι. Μας βάλανε γκολ στο πρώτο δευτερόλεπτο που λένε και από κει και πέρα ο εκνευρισμός, τα παιδιά χάσανε τον έλεγχο, ήρθε το πέναλτι και η αποβολή και τελειώσαμε. Αν την ξέραμε αυτήν την ομάδα και την είχαμε διαβάσει θα μπορούσαμε να πάμε καλύτερα.

Στο δεύτερο παιχνίδι στην έδρα μας, και ο αντίπαλος μας έπαιξε για να μην χάσει κυρίως και εμείς όμως δεν παίξαμε ελεύθερα, όπως παίζαμε με άλλες ομάδες, επειδή φοβόμασταν και εμείς. Τους αντιμετωπίσαμε πιο σοβαρά, δεν είχαμε το φουλ επιθετικό παιχνίδι, που κάποιες φορές δεχόμασταν γκολ, αλλά βάζαμε περισσότερα. Είχαμε βέβαια 1-2 καλές ευκαιρίες να σκοράρουμε και να φτάσουμε στη νίκη. Ήμασταν πιο μαζεμένοι. Γιατί ήταν καλή ομάδα, είχε παίχτες με προσωπικότητα. Υπόδειγμα ο Κώστας Παπουτσής για όλους, πολύ καλός ποδοσφαιριστής αλλά και εξαιρετικός σαν χαρακτήρας. Κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια η Κάρυστος και μακάρι να προχωρήσουν και άλλο, ότι γίνεται είναι καλό γενικά και για το ευβοϊκό ποδόσφαιρο’.

Οι εκτιμήσεις του για τον φετινό ΑΟΚΠ: ‘Για την καινούργια χρονιά, με την ευχή να μην έχουμε και πάλι προβλήματα με τον κορονοϊό, νομίζω ότι θα είμαστε ανταγωνιστική ομάδα, με αυτά που σκεφτόμαστε να κάνουμε σαν ομάδα. Χαίρομαι που στη διοίκηση είναι νέα παιδιά που έχουν ανοιχτό μυαλό. Πιστεύω ότι θα πάμε καλά γιατί τα παιδιά αυτά αγαπάνε την ομάδα. Το γήπεδο το έχουν κάνει ‘κουκλί’ και στ’ αποδυτήρια και στον αγωνιστικό χώρο και με πολύ προσωπική δουλειά. Έχουμε σχεδιάσει κάποια πράγματα και συμφωνούμε. Θέλουμε να ενισχύσουμε την ομάδα με υλικό που είναι ανταγωνιστικό για την Α’ ΕΠΣΕ και να μπορούμε να ανταποκριθούμε απέναντι τους σε αυτά που θα θέλουνε’.

Β’ ΕΠΣΕ: Αφιέρωμα στο Καλοχώρι/Παντείχι

Στο ξεκίνημα της προπονητικής του διαδρομής έγινε διπλωματούχος: ‘Είμαι απ’ τους πρώτους που ξεκίνησα να πάρω δίπλωμα προπονητή, που δεν χρειάζονταν τότε’, θυμάται γυρίζοντας κάτι περισσότερο από τρεις δεκαετίες πίσω: ‘Το 1989 πήγαμε στη γενική γραμματεία αθλητισμού στον Άγιο Κοσμά και ήμασταν εσώκλειστοι για ένα μήνα, μαζί με σπουδαίους προπονητές όπως ο Αλκέτας Παναγούλιας, ο Πάνος Μάρκοβιτς κ.α., γινόταν σπουδαία δουλειά, παρότι τότε ήταν κάτι που το έκανες προσωπικά για σένα, δεν ήταν υποχρεωτικό. Το πήρα γιατί το ήθελα εγώ’.

Σημαντικός προπονητικός σταθμός για εκείνον ήταν ο Έλαφος: ‘Ανέλαβα προπονητής στην Αυλίδα, την πρώτη χρονιά βγήκαμε τέταρτοι, τη δεύτερη χρονιά βγήκαμε. Πριν τελειώσει το πρωτάθλημα, επειδή έπαιζα και μέσα μπάλα, ήμουν προπονητής και παίκτης, είχαμε πολύ καλή ομάδα, έγινε κάτι και αποφάσισα να σταματήσω από προπονητής. Έρχεται ο Κώστας Ζήσης προπονητής και τους είπα ότι μπορώ να συνεχίσω σαν παίκτης, δεν έφυγα, έξι αγωνιστικές πριν το τέλος, έπαιξα και βγήκαμε. Δεν είχα τον εγωισμό και την βοήθησα την ομάδα’.

Ακολούθησαν τα Λουκίσια: ‘Κώστας Ντελής, εξαιρετικός. Την επόμενη χρονιά. Με είχε δει σαν αντίπαλο σε ένα παιχνίδι με τον Έλαφο, κερδίσαμε με 2-0 και με ήθελε πάρα πολύ, του άρεσε η δουλειά μου. Στις ομάδες πάντα πρέπει να κοιτάξεις να έχεις και καλά παιδιά, γιατί αλλιώς αντιμετωπίζεις σοβαρά προβλήματα. Ήμασταν πρώτοι. Ζήτησα απ’ τον Κώστα Ντελή να βάλουμε μια σειρά και πειθαρχία. 10η αγωνιστική λοιπόν είμαστε πρώτοι και ζήτησα να ‘καθαρίσουμε’ δύο παίκτες. Τελικά έφυγα και στη συνέχεια η ομάδα τελικά βγήκε 10η περίπου, στο τέλος ο Ντελής μου ζήτησε συγνώμη, λέγοντας μου ότι ‘έβαλα πρώτα το συναίσθημα’, αναγνωρίζοντας το λάθος του’.

‘Σαν χαρακτήρας μέσα στο γήπεδο ήταν ψυχρός, κακός και εκδικητικός. Δεν καταλάβαινε από ευγένειες. Δεν έμπαινε εύκολα σε ‘καλούπι’. Έκανε πάντα το δικό του και ‘έγραφε’ φίλους και εχθρούς… Εκτός γηπέδων, ένας καλός φίλος, ευχάριστος τύπος. Ήπιος, δεκτικός, ανεκτικός!’ …απόσπασμα απ’ το βιβλίο του Θανάση Κούτου ‘Η ΜΝΗΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ’

Θητεία στην Αρτάκη: ‘Θυμάμαι ότι κάποιοι παίχτες είχαν προστριβές και έτσι είχαμε αποχωρήσεις, που μας δημιούργησαν ελλείψεις στο έμψυχο δυναμικό. Όταν θέλει η Αρτάκη μπορεί να κάνει πολλά, γιατί έχει ανθρώπους που την αγαπάνε και τώρα πιστεύω μπορεί να γίνει κάτι πολύ καλό’.

Πολύ καλές αναμνήσεις από τον Όλυμπο Γυμνού: ‘Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που γνώρισα, δύο χρόνια, Κώστας Κιούσης. Πέρασα πολύ καλά. Πολύ καλή ομάδα. Πέσαμε στην εποχή Φεφέκου. Μπορούσε να σταθεί τότε ακόμη και σε εθνικές κατηγορίες, είχε ανθρώπους με οικονομική επιφάνεια. Το όνειρο τους ήταν να βγούνε και αν τα καταφέρνανε θα μένανε για χρόνια.’.

Αντίθετα τα συναισθήματα του για τη θητεία στον Αμαρυνθιακό: ‘Απ’ τους χειρότερους σταθμούς μου. Καλοί παίκτες, κακοί παράγοντες, δεν μπορούσες να συνεννοηθείς, Την ομάδα σχεδόν την διαλύσανε και έκανε χρόνια να σηκώσει και πάλι κεφάλι’.

Παρόμοιες αναμνήσεις και στην ΑΕΚ Χαλκίδας: ‘Ότι χειρότερο στην προπονητική μου πορεία, η χειρότερη μου εμπειρία. Στην πορεία της ζωής έχεις την ευκαιρία να βελτιωθείς, να ανοίξει το μυαλό σου, αν θες να μείνεις στόκος μένεις στόκος!’.

Για τον Ολυμπιακό Χαλκίδας θυμάται μια ‘χαμένη ευκαιρία’: ‘Υπάρχουν προπονητές που ‘φαρμακώνουν’ την ομάδα, ‘Πάρε αυτόν, πάρε εκείνον’ και την επόμενη χρονιά… Εγώ δεν το έκανα ποτέ αυτό. Τότε, με πρόεδρο τον Σπύρο Δαριβέρη, θα μπορούσαμε να βγούμε, αλλά μας φύγανε κάποιοι καλοί παίκτες. Αποδυναμωθήκαμε’.

Έντονες μνήμες και απ’ τον Πάλιουρα, τις οποίες ο Κώστας εκφράζει με τρόπο λακωνικό: ‘Τρία-τέσσερα χρονιά την κρατήσαμε ψηλά την ομάδα’.

Επιστροφή στον ΑΟ Χαλκίς σαν προπονητής και στη συνέχεια σαν τεχνικός διευθυντής: ‘Από τη β’ κατηγορία τη μαζέψαμε με τον Γιώργο Μπούρικα, την ανεβάσαμε στην α’. Στη συνέχεια με πρόεδρο τον Βασίλη Ταρνανά. Παρότι χάλασε αρκετά χρήματα για την ομάδα, είχε πρόβλημα σε θέματα οργανωτικά. Την εποχή που ήμουν τεχνικός διευθυντής έκανα μεγάλο αγώνα. Αυτή την ομάδα κάποιοι ενώ δείχνουν ότι την αγαπάνε, στην πραγματικότητα δεν το κάνουν. Το ότι κρατάει την ομάδα ο Βασίλης Καρλατήρας είναι τιμή του και είναι ένα παιδί που αγαπάει τους ποδοσφαιριστές, τον έχω ζήσει αρκετά. Έχει βοηθήσει τη Χαλκίδα σε πολλά πράγματα, όπως και τώρα, στα δύσκολα’.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ: ‘Έπαιξε κάθετα… και ύστερα ήρθε ο Ζάετς’

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γ’ ΕΠΣΕ (Α’ ΟΜΙΛΟΣ): Αποτελέσματα & βαθμολογία (13η αγωνιστική)

Κώστας Λαγός

Α’ ΕΠΣΕ: Ελλήσποντος-Δροσιά 0-1 (video)

Κώστας Λαγός

Στοίχημα: Η κολώνα και τα γκολ!

eviasports
-->