EVIASPORTS ΑΛΛΑ ΣΠΟΡ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΟΣ

Colin McRae, ο ‘μύθος’ του WRC (videos)

Είτε αναφερόμαστε στην ταχύτητα και το θέαμα σε ειδικές διαδρομές, είτε σε επίπεδο δημοφιλίας, ο Colin McRae διεύρυνε τα όρια του WRC περισσότερο από κάθε άλλον και αυτό, έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τις νίκες ή τον παγκόσμιο τίτλο του.

Κάθε άνθρωπος που έχει παρακολουθήσει έστω και λίγους αγώνες ράλλυ, έχει να αφηγηθεί με θαυμασμό μια ιστορία για εκείνον τον δαιμονισμένα γρήγορο, πολλές φορές φανερά πάνω από τα όρια, Σκοτσέζο. Ακόμη και όσοι έχουν ακούσει τη λέξη “ράλλυ” ελάχιστες φορές, αμέσως μετά θα αναφέρουν το όνομα “Colin McRae”. Μπορεί με αντικειμενικά κριτήρια να μην υπήρξε ο πληρέστερος οδηγός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ όμως η τρομερή φυσική ταχύτητα, η “never give up” ιδιοσυγκρασία, ο φλεγματικός χαρακτήρας και βέβαια, το ομώνυμο ηλεκτρονικό παιχνίδι που έκανε θραύση, κατέστησαν τον Colin McRae σε μύθο του WRC.

O Colin McRae γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1968, στο Lanark της Σκωτίας. Γιος του 5 φορές Πρωταθλητή Ράλλυ Μ. Βρετανίας, Jimmy McRae, είχε όλα τα εχέγγυα να γίνει επιτυχημένος οδηγός ράλλυ. Αυτό που ακολούθησε όμως, ξεπέρασε κατά πολύ τα αναμενόμενα, αφού ο Colin McRae έγινε ίνδαλμα των φίλων των ράλλυ, αποδεικνύοντας πως οι αριθμοί, δεν είναι ο μοναδικός τρόπος μέτρησης της αξίας και επιρροής ενός ανθρώπου σε αυτό που κάνει.

Μόλις συμπλήρωσε τα 17 έτη και απέκτησε δίπλωμα οδήγησης, ο Colin McRae πήρε το βάπτισμα πυρός στα ράλλυ, με ένα δανεικό Avenger 1600, ενώ το 1985 μεταπήδησε σε ένα πισωκίνητο Talbot Sunbeam TI. Το όνομά του άρχισε να συζητείται το 1987, όταν και έκανε ντεμπούτο στο WRC, συμμετέχοντας με συνοδηγό τον Derek Ringer -με τον οποίο κατέκτησε έως και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ- στο Ράλλυ Σουηδίας. Κυρίως όμως, εντυπωσίασε τους πάντες καθώς οδηγούσε εντυπωσιακά ένα ταπεινό Vauxhall Nova (ή Opel Corsa για εμάς) με κίνηση στους εμπρός τροχούς, ξεπερνώντας δυνατότερους συνδυασμούς. Εν συνεχεία μεταπήδησε ένα σαφώς πιο δυνατό Ford Sierra RS Cosworth, με το οποίο τερμάτισε 2ος στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ράλλυ το 1990.

Τότε, ήρθε το τηλεφώνημα που θα του άλλαζε τη ζωή. Στην άλλη άκρη της γραμμής, βρισκόταν ο David Richards, μεταξύ άλλων, Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ το 1981, στο πλευρό του Ari Vatanen, που αποτελούσε το ίνδαλμα του Colin McRae. Η πρόταση αφορούσε σε συνεργασία με τη Subaru Βρετανίας, για συμμετοχή στο πρωτάθλημα με το νεότευκτο τότε, Legacy. Μια συνεργασία που υπήρξε αγαστή, με τους Colin McRae- Derek Ringer να κατακτούν δύο φορές (1991, 1992) το Πρωτάθλημα Βρετανίας.

Η ταχύτητα του Σκοτσέζου δε χωρούσε πλέον στα βρετανικά δάση, οπότε το 1992, ο Colin McRae έλαβε μέρος σε 5 αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλλυ. Η αρχή ήταν εντυπωσιακή, με 2η θέση στο Ράλλυ Σουηδίας, ενώ στη συνέχεια ξεκίνησε και η “ερωτική” του σχέση με την Ελλάδα. Δεν ήταν μόνο η 4η θέση γενικής που κατέκτησε στο Ράλλυ Ακρόπολις, αλλά ο θεαματικός τρόπος οδήγησης, που εντυπωσίασε τους Έλληνες και όχι μόνο, θεατές. Η πρώτη νίκη ήρθε το 1993, στο Ράλλυ Νέας Ζηλανδίας, σε μια σεζόν που ο McRae είχε ως teammate τον παιδικό του ήρωα, Ari Vatanen. Το 1994, τη θέση του Legacy πήρε το Impreza, ενώ τον Vatanen αντικατέστησε ο Carlos Sainz. Παρόλα αυτά, ο McRae ήταν ήδη πρωταγωνιστής, οπότε οι μάχες του με τον κορυφαίο teammate, αλλά και τον τελικό πρωταθλητή, Didier Auriol της Toyota, ήταν συγκλονιστικές.

Κάπως έτσι φτάσαμε στο 1995, χρονιά-καμπή για την καριέρα του Colin McRae. Η μάχη με τον Sainz σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς ήταν μεγάλη. Στο Ράλλυ Καταλονίας, προτελευταίο αγώνα της χρονιάς, οι δύο τους μάχονταν για τη νίκη, με τον Ισπανό να ολοκληρώνει τη δεύτερη και προτελευταία ημέρα του αγώνα, με διαφορά 8 δευτερολέπτων από τον Σκοτσέζο. Τότε, θέλοντας να σιγουρέψει την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Κατασκευαστών, ο επικεφαλής της Subaru, David Richards, έδωσε εντολή στους Sainz και McRae να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Αυτό δεν άρεσε στον Colin, ο οποίος έβαλε το πόδι στο πάτωμα και την τρίτη ημέρα, ξεπέρασε τον teammate του, για να του “επιστρέψει” τη νίκη μετά την τελευταία ειδική διαδρομή, παίρνοντας ποινή 1 λεπτού. Έτσι, οι δυο τους έφτασαν στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, το Ράλλυ RAC, διεκδικώντας τον τίτλο την ώρα που η ομάδα τους είχε ήδη χριστεί Πρωταθλήτρια Κατασκευαστών. Εκεί, ο McRae κατέκτησε τη νίκη και χρίστηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ράλλυ 1995, σε ηλικία 27 ετών. Έτσι, έγινε ο νεότερος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην ιστορία του WRC και ταυτόχρονα, ο πρώτος Βρετανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο θεσμό.

Αν και ήταν πάντοτε μεταξύ των πρωταγωνιστών, από τότε δεν κατέκτησε άλλον τίτλο. Πότε η ατυχία, πότε έξοδοι από το δρόμο, στέρησαν από τον Colin McRae την κατάκτηση άλλου τίτλου. Ωστόσο, η φήμη του μεγάλωνε διαρκώς και σε αυτό συντέλεσε, το 1998, το λανσάρισμα του ομώνυμου βιντεοπαιχνιδιού, που έβαλε τον Colin McRae σε πάρα πολλά σπίτια παγκοσμίως, καθιστώντας τον επίσημα σε ίνδαλμα και δημιουργώντας ένα νέο κοινό για τα ράλλυ παγκοσμίως.

Το 1999, αποχώρησε από την Subaru με προορισμό τη Ford, η οποία ετοίμαζε τότε το Focus, ενώ παράλληλα του πρόσφερε τη μεγαλύτερη αμοιβή που είχε δοθεί ποτέ σε οδηγό ράλλυ. Φήμες, ήθελαν τον Colin McRae να αμείβεται τότε με περίπου 3 εκατομμύρια λίρες ετησίως, ποσά που μόνο οι οδηγοί F1 αποκόμιζαν. Η πρώτη σεζόν θεωρήθηκε ως “χρονιά εξέλιξης” για το Focus WRC, αυτοκίνητο με το οποίο η Ford κατέκτησε νίκες, αλλά όχι τίτλους. Το 2001, ο McRae έφτασε πιο κοντά από ποτέ στον δεύτερο τίτλο του, όμως είχε μια έξοδο με πολλά χιλιόμετρα στο Ράλλυ RAC καθώς προηγούνταν -με συνοδηγό τον Nicky Grist,- ενώ τον τίτλο διεκδικούσαν ακόμη οι Tommi Makinen, Carlos Sainz και Richard Burns, με τον συμπατριώτη του να αναδεικνύεται εντέλει πρωταθλητής.

Στη συνέχεια, χρίστηκε προσωρινά πολυνίκης του WRC, όταν μετά από την επικράτηση στα Ράλλυ Ακρόπολις και Σαφάρι το 2002, έφτασε τις 25 νίκες στο θεσμό. Μέχρι σήμερα, παραμένει πολυνίκης και στον εθνικό μας αγώνα, με 5 νίκες (1996, 1998, 2000, 2001, 2002). Επίδοση που δείχνει πως όταν χρειαζόταν, ήξερε να προστατεύει το αυτοκίνητό του, καλύτερα από οποιονδήποτε, γεγονός που πιστοποιούν και οι 3 νίκες στο Ράλλυ Σαφάρι.

Ενόψει 2003, η Ford μείωσε το μπάτζετ της, οπότε τόσο εκείνος, όσο και ο Carlos Sainz, με τον οποίο είχαν ξανασυναντηθεί, έχοντας ξανά μάχες στις ειδικές, αλλά καλή σχέση εκτός αυτών, βρέθηκαν στη Citroen. Αν και ξεκίνησε με 2η θέση στο Ράλλυ Μόντε Κάρλο, ο Colin McRae που στο μεταξύ είχε ξανά ως συνοδηγό τον Derek Ringer, δεν βολεύτηκε ποτέ στην Xsara WRC, ενώ παράλληλα επισκιάστηκε από κάποιον νεαρό Γάλλο ονόματι… Sebastien Loeb, ο οποίος έβγαινε στο προσκήνιο με τις ευλογίες του Guy Frequelin. Καθώς το 2004 οι εργοστασιακές συμμετοχές μειώθηκαν από 3 σε 2, ο McRae βρέθηκε εκτός μπάκετ. Αν και επέστρεψε για 2 αγώνες με τη Skoda (2005) και έναν με τη Citroen, αντικαθιστώντας τον τραυματία Loeb (2006), οι τίτλοι τέλους είχαν γραφτεί. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο Dakar, ενώ συνέβαλε και στην αύξηση της δημοφιλίας των ράλλυ στις Η.Π.Α., λαμβάνοντας μέρος στα αναπτυσσόμενα τότε, X-Games.

Πάντως, ο Colin McRae αποτέλεσε μια οντότητα που ξέφυγε από την απλή απεικόνιση αριθμών και στατιστικών στοιχείων. Όσοι τον είδαν στις ειδικές διαδρομές, γνωρίζουν πως είχε το χάρισμα να οδηγεί “αλλιώς”, παρασέρνοντας στο ρυθμό και την ιδιοσυγκρασία του όποιον τον παρακολουθούσε, από τα λασπωμένα ουαλικά δάση, μέχρι τα λιβάδια της Νέας Ζηλανδίας και βέβαια, το δικό μας Ακρόπολις. Ο θάνατός του, το 2007 σε ηλικία 39 ετών, όταν από δικό του -με βάση το πόρισμα των Αρχών- λάθος είχε πτώση το ελικόπτερο που ο ίδιος πιλοτάριζε, οδηγώντας στο χαμό τον Colin McRae, τον 5χρονο γιο του, Johnny, τον φίλο του Colin, Graeme Duncan και τον 6χρονο φίλο του Johnny, Ben Porcelli, συγκλόνισε τον κόσμο των ράλλυ και όχι μόνο.

Αναμφισβήτητα, ο Colin McRae υπήρξε και θα συνεχίσει να είναι, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες στην ιστορία των ράλλυ.

Info

Colin McRae

Ημ. Γέννησης: 5/8/1968

Ημ. Θανάτου: 15/9/2007

Εθνικότητα: Σκοτσέζος

Συμμετοχές στο WRC: 146

Νίκες: 25

Τερματισμοί στο βάθρο: 42

Ταχύτεροι χρόνοι σε ε.δ.: 477

Βαθμοί: 626

Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 1 (1995)

Αυτοκίνητα: Subaru Impreza 555

Συνοδηγός: Derek Ringer

Πηγή: 4troxoi.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Προγνωστικά στοίχημα: Με την Μαρσέιγ και τα γκολ στην Ολλανδία

eviasports

Γ’ ΕΠΣΕ (Γ’ ΟΜΙΛΟΣ): Αιγέας Πετριών-Άρτεμις Αγίου Γεωργίου 2-1

Κώστας Λαγός

Πρωταθλήτρια κόσμου η Ανθή! (Ελλάδα-Λιθουανία 51-42)

Παναγιώτης Νικολάου
-->