ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ-ΡΕΤΡΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Στήλες

‘Η ΜΝΗΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ’: Α.Ο. ‘ΕΥΡΙΠΟΣ’ – 1962, Θρύλε δεν είσαι μόνος!

Τούτο το νέο σύστημα, διεξαγωγής των πρωταθλημάτων, έχει πολλές απαιτήσεις για τους συλλόγους. Οικονομικές και αγωνιστικές. Τώρα στη Β’ Εθνική μετέχεις σε όμιλο δεκαοκτώ συνήθως ομάδων. Οι μετακινήσεις πολλές και σε αρκετές περιπτώσεις μακρινές ‘μέχρι Δυτική Μακεδονία φθάναμε’, θα επισημάνει ο Σούλης Παππάς, βασικό και αναντικατάστατο μέλος του ποδοσφαιρικού Ευρίπου απ’ τη μια ως την άλλη συγχώνευση του ’67 με τον ΑΟ ‘Χαλκίς’ και μετά απ’ αυτήν…

Όμως η ιστορία μας, που αφορά τη γέννηση του ‘Ευρίπου’, ακολούθησε τουλάχιστον στην αρχή, μια διαδρομή εξόχως ρομαντική, που θα περιγράψουμε για τη συνέχεια αυτής της αφιερωματικής ενότητας.

Αφηγείται ο Βασίλης Τουλούμης, βασικός μάρτυρας, αυτής της ανανεωτικής ποδοσφαιρικής πράξης, που έγινε με φειδώ, σύνεση και λογική και συνετέλεσε στην ‘οξυγόνωση’ και ‘ανανέωση’ των κυττάρων του Χαλκιδέικου ποδοσφαίρου, γιατί η άλλη αυτή του ’67, ήταν σαφώς αχρείαστη και συνετέλεσε στην αδιαμφισβήτητη συρρίκνωση και κυρίως ‘οξείδωση’ του ποδοσφαίρου μας:

‘Ήταν ένα ήσυχο Κυριακάτικο πρωινό. Έκανα τη βόλτα μου στην παραλία, εκεί στα μέσα του Μάη του ’62. Πρέπει η ‘Ένωση’ να είχε πάρει το πρωτάθλημα και να ετοιμαζόταν να διεκδικήσει την άνοδο της στη Β’ Εθνική Κατηγορία. Καμαρώναμε τότε σαν ‘Ενωσέοι’ θυμάμαι, αλλά και έντονος προβληματισμός. Η πρόκληση της Β’ Εθνικής με τις πολλές μετακινήσεις και τον έντονο συναγωνισμό σε αγωνιστικό επίπεδο μας τρόμαζε. Έπρεπε ν’ αναζητήσουμε συμμάχοτς σε οικονομικό και παικτικό επίπεδο. Εκεί λοιπόν στην παραλία, βολτάροντας και μπεγλερίζοντας, βρίσκω τον Βέλιο τον Τσώκο, νεότερος από μένα τότε, που μόλις τα ‘χε παρατήσει, απ’ τον Ολυμπιακό, ύστερα από μεγάλη θητεία στην Προποντίδα. Πρώτος αυτός άνοιξε τη συζήτηση:

‘Κυρ-Βασίλη…’ μου λέει, ‘…σ’ όλη την Ελλάδα γίνονται συγχωνεύσεις και βγαίνουν νέοι και ισχυροί σύλλογοι. Μήπως πρέπει να κάνουμε και ‘μεις κάτι; Δεν βλέπεις; Δεν φαίνεται να πάει μακριά η κατάσταση…’.

‘Είπαμε και άλλα πολλά, καθώς και να συνενώσουμε τις δυνάμεις μας προς αυτή την κατεύθυνση. Σκέφτηκα αφού ενημέρωσα τότε και τον Κώστα Χαραμαντίδη, νεαρό και φερέλπιδα ποδοσφαιρικό παράγοντα, που όλοι βλέπαμε τότε σαν πρόεδρο της ‘Ένωσης’ για πολλά χρόνια και πήγα και βρήκα σ’ ένα καφενέ της Αγίας Βαρβάρας, τον Λάκη τον Καστριώτη, που ήταν γενικό κουμάντο στον Ολυμπιακό…

-Σκέφτηκα πρόεδρε να ξεκινήσω απ’ την ισχυρότερη ομάδα της πόλης και να σου μεταφέρω και το ενδιαφέρον και άλλων παραγόντων, στο να δημιουργήσουμε έναν πολύ δυνατό σύλλογο, μέσα από μια γενική συγχώνευση των ομάδων της πόλης…

Με κοίταξε με υπεροψία… ‘αφ’ υψηλού’ που λέμε και πήγε να με εμπαίξει:

‘Εσείς τι θα προσφέρετε σ’ αυτήν την υπόθεση…; Ούτε χρήματα διαθέτετε, ούτε παίκτες μεγάλης αξίας…’. Δεν επέμεινα και αρκέσθηκα να του πω:

-Εντάξει πρόεδρε, εγώ μια πρόταση έκανα… Συγχωρέστε με… Εσείς μπορεί να ‘χετε φουσκωμένες τσέπες, εμείς όμως έχουμε θέληση και φιλότιμο και θα προχωρήσουμε… Έτσι και έγινε. Ο Κώστας Χαραμαντίδης, ιδιαίτερα εύστροφος και μεγαλωμένος ανάμεσα στους παπάδες, σαν γραμματέας για πολλά χρόνια στη Μητρόπολη, έβαλε μπροστά τα σχέδια του. Πεισμώσαμε λοιπόν. Πήγαμε και βρήκαμε και τους άλλους, τον Ιωακείμ Στράτο απ’ την Προποντίδα και τον Γιώργο Αναστασιάδη, τραπεζοϋπάλληλο της Εμπορικής, που είχε το ‘πάνω-χέρι’ στην ΑΕΚ. Δεν συμφωνούσαν στην αρχή. Ο κόσμος αντιδρούσε στο να εγκαταλείψουμε την ιδέα των Χαμένων Πατρίδων’.

Ο Χαραμαντίδης, κατέθεσε νέα πρόταση:

‘Θα διαλύσουμε μόνο την Ένωση και απ’ τους άλλους δυο της πόλης θα προσχωρήσουν απλά οι πιο καλοί ποδοσφαιριστές της. Η ΑΕΚ και η Προποντίδα θα συνεχίσουν να υπάρχουν και με τον καιρό θα ξαναβρούν τη δύναμη τους στα τοπικά πρωταθλήματα…

Αυτό ήταν! Όλοι συμφώνησαν σ’ αυτήν την ιδέα και η συγχώνευση μέσα από μια σειρά νομικών διαδικασιών, έγινε πράξη και πραγματικότητα. Έγινε ο Α.Ο. ‘Εύριπος’ με πρώτο πρόεδρο τον Θέμη Χαλικιά και Αντιπρόεδρο τον Κώστα Χαραμαντίδη’.

Εδώ προσπαθώντας να τεκμηριώσουμε την χρονολογία συγχώνευσης επικοινωνήσαμε με τον ένα των ‘πρωταγωνιστών’ και μοναδικό επιζών Βέλιο Τσώκο. Ο ίδιος ‘εκθέτει’ την ασθενή του μνήμη περί του γεγονότος και δηλώνει άρνηση της ιδέας και μη συμμετέχων στην όλη διαδικασία που ακολούθησε.

Εύριπος Χαλκίδος

Το ‘νέο αίμα’ ήρθε κυρίως απ’ την Προποντίδα. Υπήρχε πάντως και ένα αγωνιστικό πρόπλασμα από την ‘Ένωση’. Και η ΑΕΚ συνεισέφερε στην ‘υπόθεση’ περισσότερο ποιοτικά και λιγότερο ποσοτικά. Σχετικά με τον επιμερισμό του έμψυχου δυναμικοί αναφερθήκαμε και πιο πάνω:

ΕΝΩΣΗ: ’61-’62: Χαράλαμπος Ανδρέου-Ανδρέας Φράγκος-Αργύρης Βισβίνης-Δημήτρης Κουτσούμπης-Βαγγέλης Σιμιστήρας-Παρασκευάς Τρεπεκλής-Γιάννης Ματζαργιώτης-Βασίλης Γιογιός-Γιώργος Κουτσούμπης-Θόδωρος Κουμπιάς-Μπάμπης Κωτσακόπουλος-Χρήστος Νικολάου και Γιάννης Κορωναίος.

Απ’ την Προποντίδα, οι αξιολογότεροι ήταν ο Νίκος Εμμμανουηλίδης, ο Βασίλης Τοκπασίδης, ο αδελφός του Ανδρέας, ο Σούλης Παππάς, ο Γιάννης Κούκουρας, ο Πέτρος Τοπουζίδης, ο Αλέκος Μαυρίδης και ο Αρίστος Ρίζος.

Απ’ την ΑΕΚ οι πιο σημαντικοί, ο Νίκος Βασιλάκος, ο Μήτσος Σίδερης και ο Κομνηνός Μαστρογιαννάκης.

Είναι η πρώτη συγχώνευση, στην ιστορία του Χαλκιδέικου ποδοσφαίρου και γίνεται ‘πρώτο θέμα’ στα καφενεία του Καραλιώτη και του Παντειχιανού. Η νέα ποδοσφαιρική κίνηση αποκτάει ρεύμα και εκεί στα στέκια των ‘Ολυμπιακών’ αρχίζουν ν’ ανησυχούν, όχι άδικα…

Αξίζει πάντως ν’ αναφέρουμε τους ισχυρισμούς του Νώντα Παπαδέδε και κυρίως του Πέτρου Τοπουζίδη μέλους τότε του ποδοσφαιρικού ‘Εύριπος’, ως χρονολογία συγχώνευσης το 1960. Κάτι τέτοιο όμως δεν αποδεικνύεται αφού παρατηρούμε στα αγωνιστικά ρεπορτάζ της εποχής, την Προποντίδα (’61-’62) σε πλήρη σύνθεση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΕΠΣΕ: Ανακοίνωση ΕΔ/Εύβοιας για τη νέα σχολή διαιτησίας

Κώστας Λαγός

Προγνωστικά Sentragoal: Λαμία – Αστέρας Τρίπολης

eviasports

Κύπελλο ΕΠΣΕ (Α’ Φάση): ΑΕ Χαλκίδας-Καλοχώρι/Παντείχι 3-4 (παρ., κ.δ.: 3-3)

Κώστας Λαγός
-->