19.7 C
Chalkida
20 Σεπτεμβρίου 2019
BLOGS ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ Στήλες

Δ. Ελευθεριάδης: Γίνε το τεχνικό τιμ του εαυτού σου

Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα σχολείο όπου το μόνο μάθημα που διδάσκεται είναι η γεωγραφία; Θα μπορούσαν τα παιδιά -έστω κι αν ήταν η μόνη επιλογή- να τη διδαχτούν αν δεν γνώριζαν πρώτα ανάγνωση και γραφή; Αριθμητική;

Γράφει ο Δημήτρης Ελευθεριάδης

Και ο συγγραφέας και ο φαρμακοποιός και ο ψαράς εκπαιδεύτηκαν ως παιδιά σίγουρα στα βασικά ώστε να επικοινωνήσουν, να μιλήσουν, να γράψουν.

Το πως θα χρησιμοποιήσουν τις όποιες δεξιότητες στη ζωή τους είναι επιλογή που καθορίζεται από πολλούς παράγοντες.

Αντίστοιχα και στο ποδόσφαιρο λοιπόν δεν υπάρχει μαγική συνταγή,ο ένας και μοναδικός δρόμος για την ανάπτυξη και την πρόοδο των παιδιών, οπωσδήποτε και των προπονητών.

Μόνο τεχνική λοιπόν;

Μόνο τακτική;

Μόνο ταχύτητα, δύναμη;

Τίποτα μόνο του και όλα αυτά και περισσότερα ακόμα στη σωστή δοσολογία και στο σωστό χρόνο. Το ερώτημα μοιάζει με το ‘αν τοαυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό’;

Θυμίζουμε πολλές φορές τον επαγγελματία της λαϊκής αγοράς που πουλάει φωναχτά το προϊόν για να σκεπάσει με τη φωνή του τους ανταγωνιστές του.

Η δική του πρόταση είναι η αδιαπραγμάτευτη, η πλέον απαραίτητη για την επιβίωση και φτάνουμε στα όρια της εικόνας του κομπογιαννίτη με τα τάχα θαυματουργά βότανα.

Μοιάζει με τη θάλασσα πραγματικά η όλη διαδικασία της εκπαίδευσης στο άθλημα:

  • Τα ρεύματα ( οι τάσεις του ποδοσφαίρου) σε παρασύρουν στο χρόνο. Και πολλές φορές συνειδητοποιείς πως παλεύεις μάταια στο ίδιο σημείο.
  • Είναι ατελείωτος ο όγκος (πληροφοριών, καταστάσεων διαχείρισης).
  • Είναι πάντα εκεί αλλά ποτέ μα ποτέ ακίνητη ( τα γήπεδα, οι διαστάσεις, οι κανονισμοί, η βασική δομή, ταυτόχρονα και οι αλλαγές, η μετάλλαξη, οι νέες ιδέες).

Το ίδιο το ποδόσφαιρο στη διαδικασία της εξέλιξης του μελετά και αντιγράφει άλλα αθλήματα (με πρώτο το μπάσκετ) ώστε να βρίσκει λύσεις στα προβλήματα.

Πρόκειται λοιπόν για μια συνεχή διαπραγμάτευση η ίδια η μορφή του ποδοσφαίρου- όπως η ζωή.
Αυτό που νομίζεις πως γνώριζες τη Δευτέρα σου φαίνεται πολλές φορές λάθος την Τετάρτη. Τότε είσαι σε καλό δρόμο. Όταν γνωρίζεις πως δεν γνωρίζεις και συνεχίζεις για το Ανώτερο.

 

Η ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ

Δεν μπορούμε να τα γνωρίζουμε όλα-δεν μπορούμε να είμαστε άριστοι σε όλα.

Ο Έλληνας συνήθως είναι ο κορυφαίος στη δουλειά του έναντι των άλλων αλλά δεν σταματά εκεί η υπεροχή του.

Είναι ο καλύτερος και στο πεδίο δράσης των άλλων.

Είναι και υδραυλικός, και ηλεκτρολόγος, και κριτικός θεάτρου. Γιατρός που θα προτείνει φάρμακο.

Πρωθυπουργός (αν ήμουν εγώ για μια μέρα).

Εννοείται και προπονητής.

Προηγουμένως αναφέρθηκε η πρωταρχική γνώση ως βάση. Ναι είναι καλό να γνωρίζουμε κάποιες βασικές πληροφορίες για παράδειγμα για τη μηχανή του αυτοκινήτου, της τηλεόρασης, γιατί όταν χαλάσουν θα μπορούμε να αξιολογήσουμε ίσως τη ζημιά άρα να πληροφορήσουμε τον άνθρωπο που θα επισκευάσει, να προσεγγίσουμε ικανοποιητικά ίσως το κόστος επισκευής:

Δεν θα την επισκευάσουμε μόνοι μας όμως, είναι μια ικανότητα που έχει ο εξειδικευμένος, άρα και την ευθύνη και την εμπιστοσύνη μας.

Στο ποδόσφαιρο αντίστοιχα είναι η ομάδα πίσω από την ομάδα που επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει.

Όλοι οι κορυφαίοι προπονητές του κόσμου διαθέτουν ένα κοινό χαρακτηριστικό.

Περιορίζονται σε όσα γνωρίζουν καλά έως τότε και αφήνουν τους εξειδικευμένους του τεχνικού team να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτούς που γνωρίζουν καλύτερα το αντικείμενο του τομέα τους.

Ξέρουν άριστα δηλαδή να επιλέξουν τους κορυφαίους του είδους και από τη σύνθεση να προκύψει το θετικό αποτέλεσμα.

Ξεκαθαρα λοιπόν και στο ποδόσφαιρο δεν είναι όλοι για όλες τις δουλειές.

Δεν είμαστε όλοι οι πλέον ικανοί για πρώτοι προπονητές.

Για άμεσοι συνεργάτες.

Για αναλυτές, γυμναστές, προπονητές ακαδημιών όλων των ηλικιών,προπονητές τερματοφυλάκων, αθλητικοί ψυχολόγοι, διατροφολόγοι.

Ενημερωνόμαστε για τα πάντα, ρωτάμε, αναζητούμε με δίψα, μαθαίνουμε-ναι.

Αλλά ακριβώς για να συνυπάρξουμε επιτυχώς με τις υπόλοιπες ειδικότητες, για να έχουμε τη δυνατότητα να βοηθηθούμε και να βοηθήσουμε όπου χρειαστεί.

Ως πολύτιμα κομμάτια ενός ολοκληρωμένου παζλ.

 

Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ-Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Αποδείχθηκε στο χρόνο πως όπως χρειάζονται όλα τα στοιχεία για να πλησιάσεις το άριστο, έτσι και η κάθε μεθοδολογία και φιλοσοφία δεν είναι πανάκεια.

Ούτε η μόνη οδός.

Είναι άλλο ένα πολύτιμο εργαλείο για να λύσεις θέματα.

Ούτε επίσης υπάρχει μόνο μια φιλοσοφία που καθορίζει την ποιότητα και την έκβαση .

Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της επιλογής και του δρόμου που θα ακολουθήσει, αυτή είναι και η μαγεία άλλωστε.

Τρωτά επίσης έχουν όλες, ειδικότερα στην πράξη αφού στη θεωρία οι περισσότερες είναι άριστες.
Όπως τα συστήματα.

Σε βάθος χρόνου κάποιες εξελίσσονται και επηρεάζουν βαθειά, αυτές ξεχωρίζουν και αποτελούν οδηγό.
Απάντηση απόλυτη άλλωστε σε μεγάλα ζητήματα, πανανθρώπινης φύσης δεν δόθηκε ποτέ έως τώρα.

Δεν διαφέρει και σε αυτό το ποδόσφαιρο. Ναι δεν μας αρέσει η φιλοσοφία του Γκουαρντιόλα, απορρίπτουμε τη νοοτροπία του Μουρίνιο, δεν αναγνωρίζουμε τον τρόπο που κερδίζει ο Σιμεόνε.

Οφείλουμε όμως να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο τους και κυρίως να μελετήσουμε το σκεπτικό και τη λειτουργία τους πριν δεχτούμε ή απορρίψουμε.

Αν θεωρητικά για παράδειγμα αγαπάς και ακολουθείς την Ολλανδική σχολή.

Μπορείς σίγουρα να συλλάβεις αυτό που πρεσβεύει αν δεν γνωρίζεις πρώτα από όλα την προέλευση της;

Φτάνει μόνο να επιλέξεις γιατί δεν συμπαθείς το καντενάτσιο και ο Άγιαξ το διέλυσε κάποτε σε ευρωπαϊκό τελικό… αν δεν γνωρίζεις τη φύση του, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, τους λόγους και τις συνθήκες δημιουργίας του;

 

ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ-ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ

Πολύ σωστά έχει ειπωθεί ως έκφραση και πραγματικότητα η όμορφη αυτή πρόταση: ‘Είμαστε συλλέκτες εμπειριών’.

Θαυμάζω τους συναδέλφους που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για να εμπλουτίσουν τις γνώσεις, να μελετήσουν από κοντά τις μεγάλες σχολές.

Αναγνωρίζω το μεγαλείο Δασκάλων του ποδοσφαίρου που παρακολουθούν με γνήσιο ενδιαφέρον (γιατί θα ακούσουν ίσως κάτι διαφορετικό) τη γνώμη του φούρναρη όταν αγοράζουν το ψωμί της ημέρας για την ομάδα του και τις επιλογές των παικτών, της τακτικής.

Το μυαλό σου μπορεί να ‘ανατιναχθεί’ από την ιδέα που θα σου χαριστεί παρακολουθώντας από τύχη μια προπόνηση της ακαδημίας της γειτονιάς σου, από νέο συνάδελφο προπονητή στο ξεκίνημα του.

Απάντηση σε πρόβλημα που σε βασανίζει στη δουλειά σου μπορείς να βρεις χαζεύοντας το παιχνίδι των παιδιών που παίζουν στην πλατεία ελεύθερα.

Εκεί καθισμένος στο παγκάκι.

Κι όχι στον πάγκο σου.

Κάθε δίπλωμα-πιστοποίηση παρακολούθησης είναι οπωσδήποτε η επικύρωση της προσπάθειας σου, της συμμετοχής στη διαδικασία μάθησης.

Δεν σε κάνει Δάσκαλο αυτόματα όμως.

Όπως ακριβώς με το δίπλωμα οδήγησης-στο δρόμο θα μάθεις να οδηγείς, είναι η τριβή που θα σε κάνει καλό οδηγό, οι συνθήκες που θα συναντήσεις.

Κάθε δίπλωμα μοιάζει με το εξώφυλλο ενός βιβλίου.

Ακολουθεί το εσωτερικό του που το ξαναγράφουμε οι ίδιοι με τη δική μας ιστορία.

 

ΤΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΤΙΜ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ

Οι γονείς που έχουν επιτύχει στο έργο τους, στην ιερή αποστολή τους, είναι αυτοί που χάρισαν τα εφόδια στα παιδιά τους ώστε να ζήσουν ως ενήλικες με πληρότητα και αυτονομία.

Σίγουρα όχι αυτοί που προετοίμασαν το έδαφος ώστε τα παιδιά να μένουν μόνιμα άτομα ‘εσωτερικά ακρωτηριασμένα’ και μόνιμα εξαρτημένα.

Και ακριβώς όπως το παιδί εξελίσσεται -ως γονέας του εαυτού του- και είναι αυτό που ομαλά και σταδιακά όπως αρμόζει στην ηλικία του και μέσα από τα λάθη και τα πρότυπα θα ολοκληρώσει την προσωπικότητα του.

Έτσι και ο προπονητής -σε όποιο επίπεδο, με όποιο αντικείμενο εργασίας αν θέλει να πετύχει θα πρέπει να λειτουργήσει έχοντας χτίσει εσωτερικά ‘το τεχνικό τιμ του εαυτού του’.

Και αυτό μόνο με ένα μόνιμα ανοιχτό εγκέφαλο σε πληροφορία, γνώση μπορεί να επιτευχθεί.

Σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του και στο δρόμο που ο ίδιος θα χαράξει.

Η αποδοχή πως κάθε μεθοδολογία, σχολή, πρόσωπο του χώρου μπορεί να σου χαρίσει το λιγότερο μια άλλη γωνία λήψης.

Μόνο αν ‘σκοτώσει’ μέσα του τον κύριο ‘τα ξέρω ήδη όλα’.

Γνήσιο και πανάξιο παράδειγμα και πρότυπο είναι οι ίδιοι οι Δάσκαλοι-Καθηγητές αλλά και νεότεροι συνάδελφοι που έχω συναντήσει, που δεν αρκέστηκαν στην πανεπιστημιακή τους μόρφωση, αλλά αναζήτησαν τη γνώση σε σχολές, σεμινάρια και δεν αρκέστηκαν ποτέ στο πτυχίο και στους τίτλους τους.

Όπως ποδοσφαιριστές με σπουδαία καριέρα και παραστάσεις (διεθνείς, συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις) που ακολουθούν τον ίδιο δρόμο. Με υπερηφάνεια μάλιστα δημοσιοποιούν τη συμμετοχή τους και με ταπεινότητα ομολογούν τις όποιες ελλείψεις τους.

Βαθύτερα βέβαια ούτε αυτό αρκεί.

Αν αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια την πραγματικότητα θα βρούμε την απάντηση στο αν οι ξένοι προπονητές είναι όντως ανώτεροι από τους Έλληνες και γιατί.

Ίσως η διαφορά να μην είναι στην αντίληψη, τη γνώση του ποδοσφαίρου, των συστημάτων, της καθοδήγησης

Αλλά στα εφόδια της συμπεριφοράς, της κουλτούρας, των υπολοίπων εκτός ποδοσφαίρου δεξιοτήτων που απέκτησαν (γενικότερη μόρφωση, ξένες γλώσσες, διαχείριση συναισθημάτων, ομάδων ανθρώπων).

Ίσως λοιπόν ο καλύτερος προπονητής του κόσμου να μην είναι ο Γκουαρντιόλα.

Αλλά ο χειρότερος είναι σίγουρα ο ‘’εγώ τα ξέρω ήδη όλα’’.

 

ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

‘Γράφτηκε με αφορμή την παρακολούθηση του Coerver Youth Diploma A’ (Π.Σαϊνίδης- Λ. Κουβαράς- Β.Βεκρής) που αποτελεί μια εκπληκτική μέθοδο (παγκόσμιας αποδοχής) διδασκαλίας και εκπαίδευσης. Μου άνοιξε το μυαλό και την ψυχή, πολύ περισσότερο γιατί στηρίζεται στο παιχνίδι και την ελευθερία των παιδιών για δημιουργία και φαντασία στην έκφραση.

Στη χαρά τους, στα λάθη τους που είναι αυτά ακριβώς που θα τους χαρίσουν τη γνώση.

Στο σκεπτικό της λεπτής και αυστηρά φιλτραρισμένης παρέμβασης και των ίδιων των προπονητών σε μια διαδικασία που επιτρέπει την ανάπτυξη των παιδιών.

Ενάντια στη λογική της δημιουργίας μικρών στρατιωτών ταγμένων στη νίκη ως αυτοσκοπό.

Για τις μικρές ηλικίες (χρυσές ηλικίες μάθησης) είναι ότι χρειάζεται το παιδί για να αναπτύξει τις δεξιότητες εκείνες που θα του επιτρέψουν αργότερα στις ρεαλιστικές συνθήκες αγώνα να ανταπεξέλθει με επιτυχία.

Η τεχνική υπεροχή και ικανότητα στη σχέση 1V1 αποτελούν το θεμέλιο του ποδοσφαίρου και κάθε υπό ομαδικής και ομαδικής τακτικής.

Έμφαση λοιπόν στην τεχνική ως βάση, στις δεξιότητες υπό πίεση, στην ταχύτητα λήψης απόφασης και εκτέλεσης, σε αγωνιστικά παιχνίδια σε μικρό χώρο που προετοιμάζουν τα παιδιά για ανάληψη πρωτοβουλίας, εύρεση λύσεων, αντίληψη χώρου και χρόνου.

Χρήση ως προτύπων οι κορυφαίοι σύγχρονοι άσοι.

Μεγάλοι σύλλογοι του εξωτερικού έχουν υιοθετήσει τη φιλοσοφία του Coerver με εκπληκτικά αποτελέσματα.

Με αυτή την ευκαιρία εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς όλους τους ανθρώπους που έως τώρα συνέβαλαν καίρια για την προσωπική μου ανάπτυξη στο ποδόσφαιρο.

Για την εργασία μου στην εταιρία δεδομένων στατιστικής του πρωτοπόρου Κ. Γαλάνη, τους προπονητές μου όσο υπήρξα ο ίδιος ποδοσφαιριστής.

Για κάθε προπονητή που με δέχτηκε ως συνεργάτη του και έμαθα τόσα δίπλα του, κάθε σχολή UEFA, αναθεωρητική, σεμινάρια, καθηγητές, συναδέλφους στις σχολές, στα γήπεδα που μοιραζόμαστε εμπειρίες.

Την εκπαίδευση στη μέθοδο κινησιολογίας ΜPF του Δ. Μπούτρου που μου έδωσε μια άλλη διάσταση ακόμα και στην ανάλυση των αγώνων.

Τους παίκτες και τις παίκτριες μου, τα παιδιά κάθε ηλικίας και επιπέδου.

Μακάρι να έχω το χρόνο και τη δυνατότητα να φοιτήσω και σε άλλες σχολές, σεμινάρια (περιμένω με ανυπομονησία να γνωρίσω τη μέθοδο του Smart Football επίσης).

Τώρα πια συνειδητοποιώ και λέω, μακάρι είχα την ωριμότητα της φοίτησης σε ΤΕΦΑΑ όταν ήμουν νεότερος αλλά να είχα αποκτήσει και άλλα-περισσότερα εφόδια σημαντικά εκτός ποδοσφαίρου.

Οι νέοι συνάδελφοι είναι η ελπίδα και γνωρίζω αρκετούς που έχουν συλλάβει τον τρόπο και διαθέτουν εκπληκτικές ικανότητες σε κάθε πεδίο.

Εύχομαι αν ο γιος μου επιλέξει ποτέ αυτό το δρόμο πως θα είναι ικανότερος και σίγουρα καλύτερος και πιο πλούσιος σε μάθηση σε όλα τα επίπεδα’.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΠΡΟΠΑΙΔΩΝ ΕΠΣΕ (ΜΙΚΡΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ): Προποντίδα-Λήλας Βασιλικού 4-0

Κώστας Λαγός

ΓΣ Νέαπολης: Ημερίδα στίβου στη Χαλκίδα

Κώστας Λαγός

Δ. Ερμήλιος: ‘Ήθελαν πιο πολύ τη νίκη οι αντίπαλοι μας & δίκαια την πήραν’

Κώστας Λαγός