5 C
Chalkida
20 Φεβρουαρίου 2019
Αγαπημένα ΡΟΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ-ΡΕΤΡΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Στήλες

‘Η ΜΝΗΜΗ ΔΑΚΡΥΖΕΙ’: 1906-Το πρώτο πρωτάθλημα

1906-Το πρώτο πρωτάθλημα
ΟΙ Βαλκανικοί, ο Α’ Παγκόσμιος και η Σμύρνη

Σταθμός στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου, το 1906 και οι πρώτοι πανελλήνιοι ποδοσφαιρικοί αγώνες. Ο Εθνικός ΓΣ επικράτησε του Πανελληνίου με 3-0 και κατέκτησε τον πρώτο τίτλο. Ποδοσφαιρική καρικατούρα αποδείχθηκε ο πρωταθλητής Ελλάδος και λίγες μέρες μετά υφίσταται ήττα-πανωλεθρία με… 18-0 από μια ομάδα Αγγλικού στόλου που έχει καταπλεύσει στα Φαληρικά ύδατα. Ο αγώνας αυτός έγινε στο ιστορικό ‘ποδηλατοδρόμιο’ και ήταν η πρώτη ήττα Ελληνικής ομάδας από αντίστοιχη ξένη.

Την ίδια χρονολογία (1906) το ποδόσφαιρο μετέχει στην λεγόμενη ‘Μεσολυμπιάδα’ σε αγώνες επίδειξης και καταφέρνει να κερδίσει πόντους στην εκτίμηση των θεατών. Μάλιστα η Ελλάδα θα παρουσιάσει σ’ αυτούς τους αγώνες μια Εθνική ποδοσφαιρική ομάδα, αποτελούμενη στο σύνολο της απ’ την ομάδα του Εθνικού ΓΣ. Ο αγώνας που έδωσε με την Εθνική ομάδα της Δανίας αποτέλσε οδυνηρή εμπειρία για αγωνιζομένους και θεατές. Η θέληση και ο ενθουσιασμός των Ελλήνων παικτών δεν στάθηκαν αρκετά για μια αξιοπρεπή εμφάνιση έναντι των προηγμένων ποδοσφαιρικά για την εποχή Δανών. Πρώτο ημίχρονο 9-0… και οι ίδιοι θεώρησαν φρόνιμο και συνετό… να μην κατέβουν στο δεύτερο ημίχρονο..!

Ο Κλεάνθης Παλαιολόγος μας πληροφορεί και για τους ποδοσφαιριστές που συνέθεσαν το Εθνικό μας ποδοσφαιρικό συγκρότημα, που δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία η αναφορά τους.

Τον ίδιο χρόνο (1906) ιδρύεται ο ‘Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών’ ‘νεαρός πατέρας’ του μετέπειτα Παναθηναϊκού, με πρόεδρο τον Αλέξανδρο Καλαφάτη και γενικό αρχηγό τον αδερφό του Γιώργο. Έντονες διαφωνίες μεταξύ των μελών της Διοίκησης και νέα μετονομασία σε ‘Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο’ που έμεινε μέχει το 1923 για να πάρει την τελική του επωνυμία σε ‘Παναθηναϊκός’ Α.Ο.

Ιδρύεται ο ‘Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς’ το 1909 προκάτοχος του μετέπειτα ‘Ολυμπιακός’ ΣΦΠ. Ακόμη ‘Παμπειραϊκός’, η ‘Πειραϊκή Ένωση’ και τα πρώτα ποδοσφαιρικά σωματεία της Επαρχίας, ο ‘Διαγόρας’ Ρόδου και ο Γ.Σ. ‘Τρίκαλα’, ενώ ο Εθνικός εξακολουθεί να υπάρχει μέσα από μια γενική ανανέωση του έμψυχου δυναμικού του.

Στα Μικρασιάτικα παράλια σημαντική είναι η πρόοδος των Ελληνικών ποδοσφαιρικών σωματείων, του ‘Απόλλωνα’ και του ‘Πανιωνίου’. Το 1908 ο ‘Πανιώνιος’ έρχεται στην Αθήνα και επικρατεί με άνεση μιας μικτής ομάδας που έχουν συγκροτήσει από κοινού οι γνωστότερες τότε Ελληνικές ομάδες του ‘Πανελληνίου’ Γ.Σ., του Εθνικού και του Παμπειραϊκού.

Το άθλημα στεγάζεται απ’ τον ΣΕΓΑΣ, όμως ουσιαστικά παραμένει αδέσποτο και ακυβέρνητο, αγού καμία αθλητική αρχή δεν το αντιπροσωπεύει και δεν το ελέγχει. Πρέπει να επισημάνουμε όμως μια σημαντική πρωτοβουλία ιδιωτών με επιρροή στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία και πείθεται για την ανάγκη εξάπλωσης και διάδοσης του αθλήματος στους κόλπους της νεολαίας. Ποδοσφαιρικές εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν τον εξωσχολικό τομέα, τον σχολικό και τον φοιτητικό, με την αθλοθέτηση κυπέλλων απ’ το 1908 έως το 1910. Η δημοτικότητα του απογειώνεται, όμως ο χρόνος έναρξης των πολεμικών εχθροπραξιών πλησιάζει για να σιγήσει το Ελληνικό ποδόσφαιρο για μια σχεδόν 10ετία, με την είσοδο στους Βαλκανικούς πολέμους και ύστερα τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο ΣΕΓΑΣ αναγνωρίζει και επισήμως το άθλημα και αναλαμβάνει την διοργάνωση του πρωταθλήματος για την περίοδο 1910-11, το οποίο πέρασε σαν πρώτο σημαντικό τρόπαιο του ‘Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών’ που επικράτησε στην τελική αναμέτρηση του ‘Παμπειραϊκού’ σε διπλούς αγώνες με 5-0 και 7-0. Την επόμενη περίοδο 1911-12 πρωταθλήτρια και πάλι η ίδια ομάδα με διαφορετική επωνυμία όμως αυτή τη φορά, ως ‘Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος’ που προέκυψεε ύστερα από διχογνωμία των μελών της Διοίκησης.

Ο Παύλος Μελάς

Απ’ το 1912 έως το 1919 παύει κάθε ποδοσφαιρική δραστηριότητα. Προτεραιότητα έχει ο πόλεμος. Ήδη απ’ τις αρχές του αιώνα η Ελεύθερη Ελλάδα οργανώνει και συγκροτεί τα πρώτα σώματα κρούσης κατά του εχθρού που λέγονται Βούλγαροι κομιτατζήδες, αυτά των Μακεδονομάχων για να περισωθεί ο Ελληνισμός της Μακεδονίας. Ο καπετάν Κόρακας, ο Μαζαράκης, ο Κατσίγαρης, ο Κώττας και υπέρτερος όλων ο Παύλος Μελάς και ακόμη ο καπετάν Μητρούσης ‘το λιοντάρι των Σερρών’. Άφθαστος και ο ηρωισμός αυτή την ένδοξη περίοδο του ανθυπολοχαγού και αρχηγού του ελληνικού αντάρτικου σώματος Τέλλου Αγαπηνού, γνωστότερου ως καπετάν Τέλλου Άγρα, που παρ’ όλο τραυματισμένου δεν ήθελε να γυρίσει στην Αθήνα. Η προέλαση αυτής της γενιάς μαχητών, προλείανε το έδαφος για την γενική επίθεση του τακτικού Ελληνικού στρατού στα 1912-13 που στέφθηκε με περιφανή θρίαμβο και κατατρόπωσε τα Βουλγαρικά στρατεύματα.

‘Ο στρατός απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη, τα πήραμε τα Γιάννενα, ο στόλος καταδιώκει τον Τουρκικό ως τα Δαρδανέλια, έπεσε το Κιλκίς, η Δράμα, η Καβάλα, οι Σέρρες πλέουν στη γαλανόλευκη. Το Σόροβιτς και η 5η Μεραρχία, η ανθρωποθυσία στο Κιλκίς, οι απώλειες στην Κρέσνα και στην Τζουμαγιά…’

Ο Κωνσταντίνος Τσιριγώτης ανώτερος Έλληνας αξιωματικός ‘γέννημα-θρέμμα’ Χαλκιδέος ‘πέφτει’ στο πεδίο της μάχης ηρωικώς μαχόμενος κατά των Βουλγάρων, εβδομήντα χιλιόμετρα πριν τη Σόφια και λίγες ώρες πριν το σάλπισμα, που σήμανε την υπογραφή ανακωχής. Ως διοικητής του 1ου τάγματος του 3ου Συντάγματος Πεζικού Χαλκίδας, είχε λαβει μέρος σ’ όλες τις μάχες κατά των Τούρκων και Βουλγάρων απ’ την Ελασσόνα και το Σαραντάπορο ως το Μπέλλες, την κοιλάδα του Στρυμώνα, τα Στενά της Κρέσνας, την Τζουμαγιά και το όρος Τρέσκοβο. Για την δράση του τιμήθηκε ως διοικητής τάγματος.

Ο Ιωάννης Βελισσαρίου

Εδώ συναντάμε ακόμη τον Κυμαίο ήρωα ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου. Ήταν ο αξιωματικός που διαπραγματεύτηκε την παράδοση των Ιωαννίνων απ’ τους Τούρκους και συμμετείχε στις μάχες στο Μπιζάνι, στο Λαχανά και στο Κιλκίς. Έπεσε από βουλγαρικό βόλι στις 12 Ιουλίου του 1913 και ένας συμπολεμιστής του, δικηγόρος απ’ την Αθήνα, στον επικήδειο λόγο του, τον αποκάλεσε ‘τιτάνα ελληνικής αλκής’. Όταν ο βασιλεύς Κωνσταντίνος πληροφορήθηκε το θάνατο του, κατάπληκτος απ’ τον ηρωισμό του δήλωσε: ‘ήταν αναμενόμενος ο γρήγορος θάνατος ενός τέτοιου ήρωα…’.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος

Είναι η εποχή που ανατέλλει το άστρο ενός μεγάλου πολιτικού για την Ελλάδα, που θα αφήσει άναυδη με τις ικανότητες του ολόκληρη την Ευρώπη, ανασύροντας το γόητρο και το ηθικό ενός λαού, ενός έθνους. Πρόκειται για τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον άνθρωπο που με την διορατικότητα που τον διέκρινε διείδε την επικράτηση των συμμάχων κατά των Γερμανών στα 1917-18. Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος έβλεπε και ευχόταν μόνο νίκη των Γερμανών. Με ορμή και σθένος συμπαρασύροντας και τον λαό, ο Ελευθέριος Βενιζέλος καθυστέρησε καίρια τον ‘εναγκαλισμό της Ελλάδας με τους Γερμανούς. Η μολυσματική υγρή πλευρίτιδα του Βασιλιά, που τον οδήγησε στον θάνατο, έδωσε την ευκαιρία στον μεγάλο πολιτικό να τεθεί η Ελλάδα στο πλευρό της ΑΤΑΝΤ και να εξέλθει και απ’ αυτόν τον πόλεμο και πάλι νικήτρια.

Ύστερα με το τέλος και της δεύτερης 10ετίας στα 1920, μέσα από μια διαχρονική συμπόρευση ‘Ελληνισμού και Διχασμού’ έχουμε την πρώτη απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου στη Λυών της Γαλλίας. Πρόκειται για μια πανάρχαια κατάρα της φυλής μας, μέσα στην μακραίωνη ιστορία της. Τα πολιτικά πάθη να πνίγουν την εθνική μας σκοπιμότητα.

Η ιστορία βρίσκει την ευκαιρία να επωφεληθεί απ’ την παύση του ποδοσφαίρου και έρχεται σ’ αυτή τη φάση και με την ιερή ανοχή του δημιουργού αυτού του βιβλίου να θυμίσει και να διδάξει, κάτι που θεωρείται επιβεβλημένο και θα επιχειρείται όπου χρειάζεται στην συνέχεια. Άλλωστε δεν θα συμβεί σε βάρος της ποδοσφαιρικής ύλης, αλλά γιατί η ιστορία χρήζει αναφοράς σε εποχές παράλληλες με την εξέλιξη του ποδοσφαίρου και βέβαια ο αναγνώστης-φίλαθλος θα βγει κερδισμένος και χορτάτος απ’ αυτήν την ιστορικά ποδοσφαιρική περιπέτεια που ξεκινάνει απ’ τα μέσα του 19ου αιώνα και φθάνει μέχρι τις μέρες μας.

Μόνον οι Θεσσαλονικιοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι ‘σπάζουν’ την γενική ποδοσφαιρική απραξία εξ αιτίας των πολέμων, με ποδοσφαιρικά ασήμαντα γεγονότα σε αγωνιστικές συνευρέσεις με τα πληρώματα κυρίως Αγγλικών και Γαλλικών πολεμικών πλοίων.

Το ραντεβού με τους νικητές συμμάχους στα 1919 έχει και ποδοσφαιρικό χαρακτήρα. Η Εθνική ομάδα συμμετέχει στους Πανσυμμαχικούς αγώνες. Η δεύτερη εμφάνιση της Εθνικής ποδοσφαιρικής ομάδας και η πρώτη εκτός συνόρων. Στους αγώνες η Ελλάδα ηττάται απ’ την Γαλλία 11-0 και την Ιταλία 4-0, όμως καταφέρνει να υπερισχύσει των Γιουγκοσλάβων με 5-1 και των Ρουμάνων με 3-2.

Η Ελλάδα παίρνει μέρος με την ποδοσφαιρική της ομάδα, στους Ολυμπιακους της Αμβέρσας τον Οκτώβριου του 1920 και δίνει τον πρώτο επίσημο αγώνα της με την Σουηδία που δέχεται μια ακόμη συντριβή με 9-0. Το γεγονός αυτό δεν απογοήτευσε παίκτες και παράγοντες της ελληνικής ομάδας, απεναντίας συνέχισαν πεισματικά και ενέτειναν τις προσπάθειες τους, για βελτίωση και αναγνώριη του αθλήματος. Η τεχνική πρόοδος του ποδοσφαίρου ακολουθεί αργούς ρυθμούς και τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά, όμως η εξάπλωση είναι πασιφανής. Οι σύλλογοι πληθαίνουν και γίνεται επιτακτική η ανάγκη να υπάρξει ένα ανώτερο διοικητικό όργανο, να παίξει το ρόλο του συντονιστή και καθοδηγητή της δράσης. Έτσι λοιπόν τον ΣΕΓΑΣ (1906) διαδέχεται η Ε.Π.Σ.Ε. (Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδας) το 1923. Την ίδια περίοδο οι ομάδες της Σμύρνης και της Κώνσταντινούπολης επανιδρύονται στην Αθήνα. Η Μικρασιατική Καταστροφή επιφέρει σαρωτικές αλλαγές και στο ποδόσφαιρο, που μετακομίζει στην μητροπολιτική ενδοχώρα, μεταφέροντας τεχνογνωσία και ταλέντο αναγεννώντας το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Για ν’ ανοίξει όμως η λεωφόρος της αναγέννησης για το ελληνικό ποδόσφαιρο, θα πρέπει προηγούμενα ο ελληνισμός να περάσει την φρικτή δοκιμασία της Μικρασιατικής Καταστροφής…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΠΑΙΔΩΝ ΕΠΣΕ (Γ’ ΟΜΙΛΟΣ): Προποντίδα-Δροσιά 3-2

Κώστας Λαγός

Α’ ΕΠΣΕ: Αποτελέσματα & βαθμολογία (13η αγωνιστική)

Κώστας Λαγός

ΝΕΩΝ ΕΠΣΕ: Το πρόγραμμα της 3ης αγωνιστικής (7,10,11,13,14,20/11)

Κώστας Λαγός